орун

Dolgan

Etymology

From Proto-Turkic *orun. Cognates to Yakut орун (orun), etc.

Noun

орун • (orun)

1. bed

References

• Aksenova, Evdokiya (1992), Словарь долганско-русский и русско-долганский [Dolgan-russian Dictionary and Russian-Dolgan Dictionary] (in Russian), Saint Petersburg: Таймырского ОИУУ, pages 52, 53

Kyrgyz

Etymology

From Proto-Turkic *orun. Compare to Southern Altai орын (orïn), Bashkir урын (orın), Kazakh орын (orın), Turkish orun, etc.

Pronunciation

• IPA^(key): /oˈrun/
• Hyphenation: о‧рун

Noun

орун • (orun) (Arabic spelling ورۇن)

1. place

Declension

Declension of орун

singular (жекелик)
possession → case ↓	—	first-person singular (менин)	second-person singular informal (сенин)	second-person singular formal (сиздин)	third-person singular/plural (анын/алардын)	first-person plural (биздин)	second-person plural informal (силердин)	second-person plural formal (сиздердин)
nominative (атооч)	орун orun	орунум orunum	орунуң orunuŋ	орунуңуз orunuŋuz	оруну orunu	орунубуз orunubuz	орунуңар orunuŋar	орунуңуздар orunuŋuzdar
genitive (илик)	орундун orundun	орунумдун orunumdun	орунуңдун orunuŋdun	орунуңуздун orunuŋuzdun	орунунун orununun	орунубуздун orunubuzdun	орунуңардын orunuŋardın	орунуңуздардын orunuŋuzdardın
dative (барыш)	орунга orunga	орунума orunuma	орунуңа orunuŋa	орунуңузга orunuŋuzga	орунуна orununa	орунубузга orunubuzga	орунуңарга orunuŋarga	орунуңуздарга orunuŋuzdarga
accusative (табыш)	орунду orundu	орунумду orunumdu	орунуңду orunuŋdu	орунуңузду orunuŋuzdu	орунун orunun	орунубузду orunubuzdu	орунуңарды orunuŋardı	орунуңуздарды orunuŋuzdardı
locative (жатыш)	орунда orunda	орунумда orunumda	орунуңда orunuŋda	орунуңузда orunuŋuzda	орунунда orununda	орунубузда orunubuzda	орунуңарда orunuŋarda	орунуңуздарда orunuŋuzdarda
ablative (чыгыш)	орундан orundan	орунумдан orunumdan	орунуңдан orunuŋdan	орунуңуздан orunuŋuzdan	орунунан orununan	орунубуздан orunubuzdan	орунуңардан orunuŋardan	орунуңуздардан orunuŋuzdardan
plural (көптөгөн)
possession → case ↓	—	first-person singular (менин)	second-person singular informal (сенин)	second-person singular formal (сиздин)	third-person singular/plural (анын/алардын)	first-person plural (биздин)	second-person plural informal (силердин)	second-person plural formal (сиздердин)
nominative (атооч)	орундар orundar	орундарым orundarım	орундарың orundarıŋ	орундарыңыз orundarıŋız	орундары orundarı	орундарыбыз orundarıbız	орундарыңар orundarıŋar	орундарыңыздар orundarıŋızdar
genitive (илик)	орундардын orundardın	орундарымдын orundarımdın	орундарыңдын orundarıŋdın	орундарыңыздын orundarıŋızdın	орундарынын orundarının	орундарыбыздын orundarıbızdın	орундарыңардын orundarıŋardın	орундарыңыздардын orundarıŋızdardın
dative (барыш)	орундарга orundarga	орундарыма orundarıma	орундарыңа orundarıŋa	орундарыңызга orundarıŋızga	орундарына orundarına	орундарыбызга orundarıbızga	орундарыңарга orundarıŋarga	орундарыңыздарга orundarıŋızdarga
accusative (табыш)	орундарды orundardı	орундарымды orundarımdı	орундарыңды orundarıŋdı	орундарыңызды orundarıŋızdı	орундарын orundarın	орундарыбызды orundarıbızdı	орундарыңарды orundarıŋardı	орундарыңыздарды orundarıŋızdardı
locative (жатыш)	орундарда orundarda	орундарымда orundarımda	орундарыңда orundarıŋda	орундарыңызда orundarıŋızda	орундарында orundarında	орундарыбызда orundarıbızda	орундарыңарда orundarıŋarda	орундарыңыздарда orundarıŋızdarda
ablative (чыгыш)	орундардан orundardan	орундарымдан orundarımdan	орундарыңдан orundarıŋdan	орундарыңыздан orundarıŋızdan	орундарынан orundarınan	орундарыбыздан orundarıbızdan	орундарыңардан orundarıŋardan	орундарыңыздардан orundarıŋızdardan

Derived terms

• орундук (orunduk)

Urum

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *orun. Cognates include Crimean Tatar orun and Tatar урын (urın).

Pronunciation

• IPA^(key): [oˈrun]
• Hyphenation: орун

Noun

орун • (orun)

1. place
2. hole, den

Declension

Declension of орун (orun)

	singular	plural
nominative	орун (orun)	оруннар (orunnar)
genitive	орнун (ornun)	оруннарын (orunnarın)
dative	орна (orna)	оруннара (orunnara)
accusative	орну (ornu)	оруннары (orunnarı)
locative I	орунче (orunçä)	оруннарче (orunnarçä)
locative II	орунда (orunda)	оруннарда (orunnarda)
ablative	орундан (orundan)	оруннардан (orunnardan)
comitative	оруннан (orunnan)	оруннарнан (orunnarnan)
abessive	орунсуз (orunsuz)	оруннарсуз (orunnarsuz)
terminative	орунайджас (orunaycas)	оруннарайджас (orunnaraycas)

References

• Oleksandr Harkavecʹ (2000), “орун”, in Урумський Словник [Urum-Ukrainian Dictionary]‎^[1], Almaty: Ynstytut Sxodoznavstva Myžnarodnyx Vydnosyn Xarkyvsʹkyj Kolehyum, →ISBN, page 327

Yakut

Etymology

From Proto-Turkic *orun. Compare Bashkir урын (orın, “place, bed”) and Yakut орон (oron, “bed”).

Noun

орун • (orun)

1. (geography) place