արտորալ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Middle Armenian արտորալ(artoral).

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

արտորալ ‎(artoral)

  1. (intransitive) to hurry, to make haste

Inflection[edit]

Synonyms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]


Middle Armenian[edit]

Etymology[edit]

Ačaṙyan leaves the origin open.

Ałayan derives with prothetic ա-(a-) and regular metathesis from Proto-Indo-European *drā-, from the root *der-(to run), +‎ -որ(-or); compare Sanskrit द्राति(drāti, to run, to make haste), Ancient Greek δρᾱπετεύω(drāpeteúō, to run away), ἀπ-έδραν(ap-édran, ran away), Old High German zittarōm(tremble). This is accepted by J̌ahukyan with reservation. See Pokorny for more on this root.

Noun[edit]

արտորալ ‎(artoral)

  1. (intransitive) to hurry, to make haste
    • 13th century, Girkʿ Vastakocʿ [Geoponica] 203
      Եւ թէ արտորաս՝ նա տարի ընդ մեջ
    • 12–13th century, Vardan Aygekcʿi, Žołovacʿoykʿ aṙakacʿ Vardanay [Collection of Fables of Vardan] 185
      մի՛ արտորաք
    • 13th century, Bžškaran jioy ew aṙhasarak grastnoy [Medical Book on Horses and Pack Animals in General] 48
      Վասն այս, որ պատեհ չէ արտորալ եւ խօսք կտրել ի վրայ ձիոյ, թէ աղէկ է, թէ պիղծ
    • 1466 – 1469, Amirdovlatʿ Amasiacʿi, Ogut bžškutʿean [The Benefits of Medicine] 72
      Եւ աղէկ հարցանէ եւ իմանայ․ եւ չարտորայ որ վնաս չառնէ

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]