կարկուտ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian կարկուտ (karkut).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

կարկուտ (karkut)

  1. hail

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From earlier *կակրուտ (*kakrut), reduplicated from Proto-Indo-European *groHd- or *greh₃d-. Cognate with Russian град (grad), Lithuanian grúodas (frozen dirt or earth), Latin grandō.

Noun[edit]

կարկուտ (karkut)

  1. hail
    կարկուտ մեծ, հատ կարկտիkarkut mec, hat karktihailstone
    տեղատարափ կարկտիtełatarapʿ karktihailstorm
    հարուած կարկտիharuac karktishower of hail
    տեղալ, արկանել կարկուտtełal, arkanel karkutto hail
    հարկանել կարկտիւharkanel karktiwto spoil or ravage by hail

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “կարկուտ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “կարկուտ”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “կարկուտ”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press
  • Martirosyan, Hrach (2010) Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 8), Leiden, Boston: Brill, page 355