կարօտել
Armenian
Verb
կարօտել • (karōtel)
Inflection
plain -el conjugation (Eastern Armenian, traditional orthography)
infinitive | կարօտել (karōtel) | imperfective converb | կարօտում (karōtum) | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
passive | կարօտուել, կարօտւել (karōtuel, karōtwel) | simultaneous converb | կարօտելիս (karōtelis) | ||||
causative | — | perfective converb | կարօտել (karōtel) | ||||
aorist stem | կարօտ- (karōt-) | future converb I | կարօտելու (karōtelu) | ||||
resultative participle | կարօտած (karōtac) | future converb II | կարօտելիք (karōtelikʻ) | ||||
subject participle | կարօտող (karōtoġ) | connegative converb | կարօտի (karōti) | ||||
person | singular | plural | |||||
1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
indicative | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | կարօտում եմ (karōtum em) | կարօտում ես (karōtum es) | կարօտում է (karōtum ē) | կարօտում ենք (karōtum enkʻ) | կարօտում էք (karōtum ēkʻ) | կարօտում են (karōtum en) | |
past imperfective | կարօտում էի (karōtum ēi) | կարօտում էիր (karōtum ēir) | կարօտում էր (karōtum ēr) | կարօտում էինք (karōtum ēinkʻ) | կարօտում էիք (karōtum ēikʻ) | կարօտում էին (karōtum ēin) | |
future | կարօտելու եմ (karōtelu em) | կարօտելու ես (karōtelu es) | կարօտելու է (karōtelu ē) | կարօտելու ենք (karōtelu enkʻ) | կարօտելու էք (karōtelu ēkʻ) | կարօտելու են (karōtelu en) | |
past future | կարօտելու էի (karōtelu ēi) | կարօտելու էիր (karōtelu ēir) | կարօտելու էր (karōtelu ēr) | կարօտելու էինք (karōtelu ēinkʻ) | կարօտելու էիք (karōtelu ēikʻ) | կարօտելու էին (karōtelu ēin) | |
present perfect | կարօտել եմ (karōtel em) | կարօտել ես (karōtel es) | կարօտել է (karōtel ē) | կարօտել ենք (karōtel enkʻ) | կարօտել էք (karōtel ēkʻ) | կարօտել են (karōtel en) | |
pluperfect | կարօտել էի (karōtel ēi) | կարօտել էիր (karōtel ēir) | կարօտել էր (karōtel ēr) | կարօտել էինք (karōtel ēinkʻ) | կարօտել էիք (karōtel ēikʻ) | կարօտել էին (karōtel ēin) | |
aorist (past perfective) | կարօտեցի, կարօտի* (karōtecʻi, karōti*) | կարօտեցիր, կարօտիր* (karōtecʻir, karōtir*) | կարօտեց (karōtecʻ) | կարօտեցինք, կարօտինք* (karōtecʻinkʻ, karōtinkʻ*) | կարօտեցիք, կարօտիք* (karōtecʻikʻ, karōtikʻ*) | կարօտեցին, կարօտին* (karōtecʻin, karōtin*) | |
subjunctive | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | կարօտեմ (karōtem) | կարօտես (karōtes) | կարօտի (karōti) | կարօտենք (karōtenkʻ) | կարօտէք (karōtēkʻ) | կարօտեն (karōten) | |
past | կարօտէի (karōtēi) | կարօտէիր (karōtēir) | կարօտէր (karōtēr) | կարօտէինք (karōtēinkʻ) | կարօտէիք (karōtēikʻ) | կարօտէին (karōtēin) | |
conditional | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
future | կկարօտեմ (kkarōtem) | կկարօտես (kkarōtes) | կկարօտի (kkarōti) | կկարօտենք (kkarōtenkʻ) | կկարօտէք (kkarōtēkʻ) | կկարօտեն (kkarōten) | |
past | կկարօտէի (kkarōtēi) | կկարօտէիր (kkarōtēir) | կկարօտէր (kkarōtēr) | կկարօտէինք (kkarōtēinkʻ) | կկարօտէիք (kkarōtēikʻ) | կկարօտէին (kkarōtēin) | |
imperative | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
— | կարօտի՛ր, կարօտի՛* (karōtír, karōtí*) | — | — | կարօտէ՛ք, կարօտեցէ՛ք** (karōtḗkʻ, karōtecʻḗkʻ**) | — | ||
*colloquial **dated |
plain -el negative conjugation (Eastern Armenian, traditional orthography)
infinitive | չկարօտել (čʻkarōtel) | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
resultative participle | չկարօտած (čʻkarōtac) | ||||||
subject participle | չկարօտող (čʻkarōtoġ) | ||||||
person | singular | plural | |||||
1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
indicative | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | չեմ կարօտում (čʻem karōtum) | չես կարօտում (čʻes karōtum) | չի կարօտում (čʻi karōtum) | չենք կարօտում (čʻenkʻ karōtum) | չէք կարօտում (čʻēkʻ karōtum) | չեն կարօտում (čʻen karōtum) | |
past imperfective | չէի կարօտում (čʻēi karōtum) | չէիր կարօտում (čʻēir karōtum) | չէր կարօտում (čʻēr karōtum) | չէինք կարօտում (čʻēinkʻ karōtum) | չէիք կարօտում (čʻēikʻ karōtum) | չէին կարօտում (čʻēin karōtum) | |
future | չեմ կարօտելու (čʻem karōtelu) | չես կարօտելու (čʻes karōtelu) | չի կարօտելու (čʻi karōtelu) | չենք կարօտելու (čʻenkʻ karōtelu) | չէք կարօտելու (čʻēkʻ karōtelu) | չեն կարօտելու (čʻen karōtelu) | |
past future | չէի կարօտելու (čʻēi karōtelu) | չէիր կարօտելու (čʻēir karōtelu) | չէր կարօտելու (čʻēr karōtelu) | չէինք կարօտելու (čʻēinkʻ karōtelu) | չէիք կարօտելու (čʻēikʻ karōtelu) | չէին կարօտելու (čʻēin karōtelu) | |
present perfect | չեմ կարօտել (čʻem karōtel) | չես կարօտել (čʻes karōtel) | չի կարօտել (čʻi karōtel) | չենք կարօտել (čʻenkʻ karōtel) | չէք կարօտել (čʻēkʻ karōtel) | չեն կարօտել (čʻen karōtel) | |
pluperfect | չէի կարօտել (čʻēi karōtel) | չէիր կարօտել (čʻēir karōtel) | չէր կարօտել (čʻēr karōtel) | չէինք կարօտել (čʻēinkʻ karōtel) | չէիք կարօտել (čʻēikʻ karōtel) | չէին կարօտել (čʻēin karōtel) | |
aorist (past perfective) | չկարօտեցի, չկարօտի* (čʻkarōtecʻi, čʻkarōti*) | չկարօտեցիր, չկարօտիր* (čʻkarōtecʻir, čʻkarōtir*) | չկարօտեց (čʻkarōtecʻ) | չկարօտեցինք, չկարօտինք* (čʻkarōtecʻinkʻ, čʻkarōtinkʻ*) | չկարօտեցիք, չկարօտիք* (čʻkarōtecʻikʻ, čʻkarōtikʻ*) | չկարօտեցին, չկարօտին* (čʻkarōtecʻin, čʻkarōtin*) | |
subjunctive | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
present | չկարօտեմ (čʻkarōtem) | չկարօտես (čʻkarōtes) | չկարօտի (čʻkarōti) | չկարօտենք (čʻkarōtenkʻ) | չկարօտէք (čʻkarōtēkʻ) | չկարօտեն (čʻkarōten) | |
past | չկարօտէի (čʻkarōtēi) | չկարօտէիր (čʻkarōtēir) | չկարօտէր (čʻkarōtēr) | չկարօտէինք (čʻkarōtēinkʻ) | չկարօտէիք (čʻkarōtēikʻ) | չկարօտէին (čʻkarōtēin) | |
conditional | ես | դու | նա | մենք | դուք | նրանք | |
future | չեմ կարօտի (čʻem karōti) | չես կարօտի (čʻes karōti) | չի կարօտի (čʻi karōti) | չենք կարօտի (čʻenkʻ karōti) | չէք կարօտի (čʻēkʻ karōti) | չեն կարօտի (čʻen karōti) | |
past | չէի կարօտի (čʻēi karōti) | չէիր կարօտի (čʻēir karōti) | չէր կարօտի (čʻēr karōti) | չէինք կարօտի (čʻēinkʻ karōti) | չէիք կարօտի (čʻēikʻ karōti) | չէին կարօտի (čʻēin karōti) | |
imperative | — | (դու) | — | — | (դուք) | — | |
— | մի՛ կարօտիր, մի՛ կարօտի* (mí karōtir, mí karōti*) | — | — | մի՛ կարօտէք, մի՛ կարօտեցէք** (mí karōtēkʻ, mí karōtecʻēkʻ**) | — | ||
*colloquial **dated |
declension of the nominalized infinitive, u-type, inanimate (Eastern Armenian)
singular (singulare tantum) | ||||
---|---|---|---|---|
nominative | կարօտել (karōtel) | |||
dative | կարօտելու (karōtelu) | |||
ablative | կարօտելուց (karōtelucʻ) | |||
instrumental | կարօտելով (karōtelov) | |||
locative | կարօտելում (karōtelum) | |||
definite forms | ||||
nominative | կարօտելը/կարօտելն (karōtelə/karōteln) | |||
dative | կարօտելուն (karōtelun) | |||
1st person possessive forms (my) | ||||
nominative | կարօտելս (karōtels) | |||
dative | կարօտելուս (karōtelus) | |||
ablative | կարօտելուցս (karōtelucʻs) | |||
instrumental | կարօտելովս (karōtelovs) | |||
locative | կարօտելումս (karōtelums) | |||
2nd person possessive forms (your) | ||||
nominative | կարօտելդ (karōteld) | |||
dative | կարօտելուդ (karōtelud) | |||
ablative | կարօտելուցդ (karōtelucʻd) | |||
instrumental | կարօտելովդ (karōtelovd) | |||
locative | կարօտելումդ (karōtelumd) |