սերմն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From սերիմ (serim) +‎ -մն (-mn), from Proto-Indo-European *ḱer- (to grow, increase).

Noun[edit]

սերմն (sermn)

  1. seed, grain; berry; corn, pulse, etc.
    սերմն արութեանsermn arutʿeansperm
    ելանել արութիւն սերմանelanel arutʿiwn sermanto be afflicted with gonorrhea
    սերմն ձկանցsermn jkancʿspawn
    սերմն շաղգամիsermn šałgamirapeseed
    սերմն առնուլ կնոջsermn aṙnul knoǰto conceive
    ի սերմն տալ զցորեանi sermn tal zcʿoreanto sow corn
  2. (figuratively) progeny, race, descendants
  3. germ, bud, seeds
  4. cause, principle
  5. (botany) cotyledon

Usage notes[edit]

The word has three combining forms: the oldest սերման- (serman-), middle սերմն- (sermn-), the latest սերմ- (serm-).

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “սերմն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press
  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “սերմն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “սերմն”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy