սովորոյթ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

սովոր ‎(sovor) +‎ -ոյթ ‎(-oytʿ)

Noun[edit]

սովորոյթ ‎(sovoroytʿ)

  1. custom, habits, manners, usage, practice, use, bent
    արդի, նոր սովորույթ‎ ― ardi, nor sovoruytʿ ― mode, new fashion
    հնացեալ սովորույթք‎ ― hnacʿeal sovoruytʿkʿ ― ancient customs
    տարադէպ, դժպատեհ սովորույթ‎ ― taradēp, džpateh sovoruytʿ ― abuse, corrupt practice
    չար, յոռի, գարշ սովորույթ‎ ― čʿar, yoṙi, garš sovoruytʿ ― bad habit, ugly way, sad or nasty trick
    ընդ սովորութի‎ ― ənd sovorutʿi ― according to custom, as usual
    ընդ ոչ սովորութի‎ ― ənd očʿ sovorutʿi ― out of use or custom, unusual
    ընդ սովորութի իւրում‎ ― ənd sovorutʿi iwrum ― as is his wont, according to his custom
    մեք չունիմք սովորույթ‎ ― mekʿ čʿunimkʿ sovoruytʿ ― it is not our custom to, we are not in the habit of
    երկրորդ բնութիւն է սովորույթ‎ ― erkrord bnutʿiwn ē sovoruytʿ ― use is second nature

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “սովորոյթ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “սովոր”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935