սովորոյթ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

սովոր (sovor) +‎ -ոյթ (-oytʿ)

Noun[edit]

սովորոյթ (sovoroytʿ)

  1. custom, habits, manners, usage, practice, use, bent
    արդի, նոր սովորույթardi, nor sovoruytʿmode, new fashion
    հնացեալ սովորույթքhnacʿeal sovoruytʿkʿancient customs
    տարադէպ, դժպատեհ սովորույթtaradēp, džpateh sovoruytʿabuse, corrupt practice
    չար, յոռի, գարշ սովորույթčʿar, yoṙi, garš sovoruytʿbad habit, ugly way, sad or nasty trick
    ընդ սովորութիənd sovorutʿiaccording to custom, as usual
    ընդ ոչ սովորութիənd očʿ sovorutʿiout of use or custom, unusual
    ընդ սովորութի իւրումənd sovorutʿi iwrumas is his wont, according to his custom
    մեք չունիմք սովորույթmekʿ čʿunimkʿ sovoruytʿit is not our custom to, we are not in the habit of
    երկրորդ բնութիւն է սովորույթerkrord bnutʿiwn ē sovoruytʿuse is second nature

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “սովորոյթ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “սովոր”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press