קליין

Yiddish

Etymology

From Middle High German klein, kleine, from Old High German kleini, from Proto-West Germanic *klaini, from Proto-Germanic *klainiz (“shining, fine, splendid, tender”), from Proto-Indo-European *gleh₁y- (“to cleave, stick”).

Pronunciation

• (YIVO, Northeastern, Southeastern) IPA^(key): /ˈkɫɛɪ̯n/
• (Mideastern) IPA^(key): /ˈkɫaɪ̯n/

Adjective

קליין • (kleyn) (comparative קלענער (klener), superlative קלענסט (klenst))

1. small, little

Declension

Declension of קליין

predicative					קליין kleyn
case	masculine	neuter			feminine	plural
		indefinite	definite	post./nom.
nominative	קליינער kleyner	קליין kleyn	קליינע kleyne	קליינס kleyns	קליינע kleyne	קליינע kleyne
accusative	קליינעם kleynem
dative			קליינעם kleynem		קליינער kleyner

Derived terms

adjectives

• קליינוווּקסיק (kleynvuksik)
• קליינווערטיק (kleynvertik)
• קליינטיראַזשיק (kleyntirazhik)
• קליינטשינק (kleyntshink)
• קליינטשיק (kleyntshik)
• קלייניטשינק (kleynitshink)
• קלייניטשק (kleynitshk)
• קליינינק (kleynink)
• קליינלעך (kleynlekh)
• קליינמאָסיק (kleynmosik)
• קליינמאַרך (kleynmarkh)
• קליינמוטיק (kleynmutik)

adverbs

• קליינווײַז (kleynvayz)
• קליינערהייט (kleynerheyt)

nouns

• קליינאָד m (kleynod)
• קליינאַזיע f (kleynazye)
• קליינאָט m (kleynot)
• קליינבאַן f (kleynban)
• קליינבירגער m (kleynbirger)
• קליינגעווער n (kleyngever)
• קליינגעזינד n (kleyngezind)
• קליינגעלט n (kleyngelt)
• קליינהאַנדל m (kleynhandl)
• קליינהענדלער m (kleynhendler)
• קליינוואָג f (kleynvog)
• קליינוואַרג n (kleynvarg)
• קליינטײַך m (kleyntaykh)
• קלייניקייט f (kleynikeyt)
• קליינמוט m (kleynmut)
• קליינפֿי n (kleynfi)
• קליינקייט f (kleynkeyt)
• קליינשטעטל n (kleynshtetl)

References

• Astravux, Aljaksandar (2008), “klejner”, in Idyš-bjelaruski slównik [Yiddish–Belarusian Dictionary], Minsk: Mjedisónt, →ISBN, page 449
• Justus van de Kamp et al., “קליין” in Jiddisch-Nederlands Woordenboek [Yiddish-Dutch Dictionary], Amsterdam: Stichting Jiddische Lexicografie, 1987-present (ongoing). [1].