أعتن
See also: اعتن
Arabic
Etymology 1
From the root ع ت ن (ʕ-t-n)
Pronunciation
Verb
أَعْتَنَ • (ʔaʕtana) IV (non-past يُعْتِنُ (yuʕtinu), verbal noun إِعْتَان (ʔiʕtān))
- to be hard on one's debtors, to harass or trouble people for the return of loans, especially with violence and intimidation
Conjugation
Conjugation of أَعْتَنَ (IV, sound, full passive (?), verbal noun إِعْتَان)
verbal noun الْمَصْدَر |
إِعْتَان ʔiʕtān | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُعْتِن muʕtin | |||||||||||
passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُعْتَن muʕtan | |||||||||||
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | أَعْتَنْتُ ʔaʕtantu |
أَعْتَنْتَ ʔaʕtanta |
أَعْتَنَ ʔaʕtana |
أَعْتَنْتُمَا ʔaʕtantumā |
أَعْتَنَا ʔaʕtanā |
أَعْتَنَّا ʔaʕtannā |
أَعْتَنْتُمْ ʔaʕtantum |
أَعْتَنُوا ʔaʕtanū | |||
f | أَعْتَنْتِ ʔaʕtanti |
أَعْتَنَتْ ʔaʕtanat |
أَعْتَنَتَا ʔaʕtanatā |
أَعْتَنْتُنَّ ʔaʕtantunna |
أَعْتَنَّ ʔaʕtanna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أُعْتِنُ ʔuʕtinu |
تُعْتِنُ tuʕtinu |
يُعْتِنُ yuʕtinu |
تُعْتِنَانِ tuʕtināni |
يُعْتِنَانِ yuʕtināni |
نُعْتِنُ nuʕtinu |
تُعْتِنُونَ tuʕtinūna |
يُعْتِنُونَ yuʕtinūna | |||
f | تُعْتِنِينَ tuʕtinīna |
تُعْتِنُ tuʕtinu |
تُعْتِنَانِ tuʕtināni |
تُعْتِنَّ tuʕtinna |
يُعْتِنَّ yuʕtinna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُعْتِنَ ʔuʕtina |
تُعْتِنَ tuʕtina |
يُعْتِنَ yuʕtina |
تُعْتِنَا tuʕtinā |
يُعْتِنَا yuʕtinā |
نُعْتِنَ nuʕtina |
تُعْتِنُوا tuʕtinū |
يُعْتِنُوا yuʕtinū | |||
f | تُعْتِنِي tuʕtinī |
تُعْتِنَ tuʕtina |
تُعْتِنَا tuʕtinā |
تُعْتِنَّ tuʕtinna |
يُعْتِنَّ yuʕtinna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُعْتِنْ ʔuʕtin |
تُعْتِنْ tuʕtin |
يُعْتِنْ yuʕtin |
تُعْتِنَا tuʕtinā |
يُعْتِنَا yuʕtinā |
نُعْتِنْ nuʕtin |
تُعْتِنُوا tuʕtinū |
يُعْتِنُوا yuʕtinū | |||
f | تُعْتِنِي tuʕtinī |
تُعْتِنْ tuʕtin |
تُعْتِنَا tuʕtinā |
تُعْتِنَّ tuʕtinna |
يُعْتِنَّ yuʕtinna | |||||||
imperative الْأَمْر |
m | أَعْتِنْ ʔaʕtin |
أَعْتِنَا ʔaʕtinā |
أَعْتِنُوا ʔaʕtinū |
||||||||
f | أَعْتِنِي ʔaʕtinī |
أَعْتِنَّ ʔaʕtinna | ||||||||||
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | أُعْتِنْتُ ʔuʕtintu |
أُعْتِنْتَ ʔuʕtinta |
أُعْتِنَ ʔuʕtina |
أُعْتِنْتُمَا ʔuʕtintumā |
أُعْتِنَا ʔuʕtinā |
أُعْتِنَّا ʔuʕtinnā |
أُعْتِنْتُمْ ʔuʕtintum |
أُعْتِنُوا ʔuʕtinū | |||
f | أُعْتِنْتِ ʔuʕtinti |
أُعْتِنَتْ ʔuʕtinat |
أُعْتِنَتَا ʔuʕtinatā |
أُعْتِنْتُنَّ ʔuʕtintunna |
أُعْتِنَّ ʔuʕtinna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أُعْتَنُ ʔuʕtanu |
تُعْتَنُ tuʕtanu |
يُعْتَنُ yuʕtanu |
تُعْتَنَانِ tuʕtanāni |
يُعْتَنَانِ yuʕtanāni |
نُعْتَنُ nuʕtanu |
تُعْتَنُونَ tuʕtanūna |
يُعْتَنُونَ yuʕtanūna | |||
f | تُعْتَنِينَ tuʕtanīna |
تُعْتَنُ tuʕtanu |
تُعْتَنَانِ tuʕtanāni |
تُعْتَنَّ tuʕtanna |
يُعْتَنَّ yuʕtanna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُعْتَنَ ʔuʕtana |
تُعْتَنَ tuʕtana |
يُعْتَنَ yuʕtana |
تُعْتَنَا tuʕtanā |
يُعْتَنَا yuʕtanā |
نُعْتَنَ nuʕtana |
تُعْتَنُوا tuʕtanū |
يُعْتَنُوا yuʕtanū | |||
f | تُعْتَنِي tuʕtanī |
تُعْتَنَ tuʕtana |
تُعْتَنَا tuʕtanā |
تُعْتَنَّ tuʕtanna |
يُعْتَنَّ yuʕtanna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُعْتَنْ ʔuʕtan |
تُعْتَنْ tuʕtan |
يُعْتَنْ yuʕtan |
تُعْتَنَا tuʕtanā |
يُعْتَنَا yuʕtanā |
نُعْتَنْ nuʕtan |
تُعْتَنُوا tuʕtanū |
يُعْتَنُوا yuʕtanū | |||
f | تُعْتَنِي tuʕtanī |
تُعْتَنْ tuʕtan |
تُعْتَنَا tuʕtanā |
تُعْتَنَّ tuʕtanna |
يُعْتَنَّ yuʕtanna |