Jump to content

أناب

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

    Verb

    [edit]

    أَنَابَ • (ʔanāba) IV (non-past يُنِيبُ (yunību), verbal noun إِنَابَة (ʔināba))

    1. to delegate
    2. to turn

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of أَنَابَ (IV, hollow, full passive, verbal noun إِنَابَة)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    إِنَابَة
    ʔināba
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    مُنِيب
    munīb
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مُنَاب
    munāb
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past indicative
    (perfect)
    الْمَاضِي
    m أَنَبْتُ
    ʔanabtu
    أَنَبْتَ
    ʔanabta
    أَنَابَ
    ʔanāba
    أَنَبْنَا
    ʔanabnā
    أَنَبْتُمَا
    ʔanabtumā
    أَنَابَا
    ʔanābā
    أَنَبْنَا
    ʔanabnā
    أَنَبْتُمْ
    ʔanabtum
    أَنَابُوا
    ʔanābū
    f أَنَبْتِ
    ʔanabti
    أَنَابَتْ
    ʔanābat
    أَنَابَتَا
    ʔanābatā
    أَنَبْتُنَّ
    ʔanabtunna
    أَنَبْنَ
    ʔanabna
    non-past indicative
    (imperfect)
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُنِيبُ
    ʔunību
    تُنِيبُ
    tunību
    يُنِيبُ
    yunību
    نُنِيبُ
    nunību
    تُنِيبَانِ
    tunībāni
    يُنِيبَانِ
    yunībāni
    نُنِيبُ
    nunību
    تُنِيبُونَ
    tunībūna
    يُنِيبُونَ
    yunībūna
    f تُنِيبِينَ
    tunībīna
    تُنِيبُ
    tunību
    تُنِيبَانِ
    tunībāni
    تُنِبْنَ
    tunibna
    يُنِبْنَ
    yunibna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُنِيبَ
    ʔunība
    تُنِيبَ
    tunība
    يُنِيبَ
    yunība
    نُنِيبَ
    nunība
    تُنِيبَا
    tunībā
    يُنِيبَا
    yunībā
    نُنِيبَ
    nunība
    تُنِيبُوا
    tunībū
    يُنِيبُوا
    yunībū
    f تُنِيبِي
    tunībī
    تُنِيبَ
    tunība
    تُنِيبَا
    tunībā
    تُنِبْنَ
    tunibna
    يُنِبْنَ
    yunibna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُنِبْ
    ʔunib
    تُنِبْ
    tunib
    يُنِبْ
    yunib
    نُنِبْ
    nunib
    تُنِيبَا
    tunībā
    يُنِيبَا
    yunībā
    نُنِبْ
    nunib
    تُنِيبُوا
    tunībū
    يُنِيبُوا
    yunībū
    f تُنِيبِي
    tunībī
    تُنِبْ
    tunib
    تُنِيبَا
    tunībā
    تُنِبْنَ
    tunibna
    يُنِبْنَ
    yunibna
    imperative
    الْأَمْر
    m أَنِبْ
    ʔanib
    أَنِيبَا
    ʔanībā
    أَنِيبُوا
    ʔanībū
    f أَنِيبِي
    ʔanībī
    أَنِبْنَ
    ʔanibna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past indicative
    (perfect)
    الْمَاضِي
    m أُنِبْتُ
    ʔunibtu
    أُنِبْتَ
    ʔunibta
    أُنِيبَ
    ʔunība
    أُنِبْنَا
    ʔunibnā
    أُنِبْتُمَا
    ʔunibtumā
    أُنِيبَا
    ʔunībā
    أُنِبْنَا
    ʔunibnā
    أُنِبْتُمْ
    ʔunibtum
    أُنِيبُوا
    ʔunībū
    f أُنِبْتِ
    ʔunibti
    أُنِيبَتْ
    ʔunībat
    أُنِيبَتَا
    ʔunībatā
    أُنِبْتُنَّ
    ʔunibtunna
    أُنِبْنَ
    ʔunibna
    non-past indicative
    (imperfect)
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُنَابُ
    ʔunābu
    تُنَابُ
    tunābu
    يُنَابُ
    yunābu
    نُنَابُ
    nunābu
    تُنَابَانِ
    tunābāni
    يُنَابَانِ
    yunābāni
    نُنَابُ
    nunābu
    تُنَابُونَ
    tunābūna
    يُنَابُونَ
    yunābūna
    f تُنَابِينَ
    tunābīna
    تُنَابُ
    tunābu
    تُنَابَانِ
    tunābāni
    تُنَبْنَ
    tunabna
    يُنَبْنَ
    yunabna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُنَابَ
    ʔunāba
    تُنَابَ
    tunāba
    يُنَابَ
    yunāba
    نُنَابَ
    nunāba
    تُنَابَا
    tunābā
    يُنَابَا
    yunābā
    نُنَابَ
    nunāba
    تُنَابُوا
    tunābū
    يُنَابُوا
    yunābū
    f تُنَابِي
    tunābī
    تُنَابَ
    tunāba
    تُنَابَا
    tunābā
    تُنَبْنَ
    tunabna
    يُنَبْنَ
    yunabna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُنَبْ
    ʔunab
    تُنَبْ
    tunab
    يُنَبْ
    yunab
    نُنَبْ
    nunab
    تُنَابَا
    tunābā
    يُنَابَا
    yunābā
    نُنَبْ
    nunab
    تُنَابُوا
    tunābū
    يُنَابُوا
    yunābū
    f تُنَابِي
    tunābī
    تُنَبْ
    tunab
    تُنَابَا
    tunābā
    تُنَبْنَ
    tunabna
    يُنَبْنَ
    yunabna