Jump to content

اتهم

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]
Root
و ه م (w h m)
9 terms

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /it.ta.ha.ma/
  • Audio:(file)

Verb

[edit]

اِتَّهَمَ (ittahama) VIII (non-past يَتَّهِمُ (yattahimu), verbal noun اِتِّهَام (ittihām))

  1. (transitive) to charge, to accuse; to impeach [with accusative ‘whom’ and بِ (bi) ‘of what deed’]

Conjugation

[edit]
Conjugation of اِتَّهَمَ (VIII, sound, full passive, verbal noun اِتِّهَام)
verbal noun
الْمَصْدَر
اِتِّهَام
ittihām
active participle
اِسْم الْفَاعِل
مُتَّهِم
muttahim
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مُتَّهَم
muttaham
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m اِتَّهَمْتُ
ittahamtu
اِتَّهَمْتَ
ittahamta
اِتَّهَمَ
ittahama
اِتَّهَمْتُمَا
ittahamtumā
اِتَّهَمَا
ittahamā
اِتَّهَمْنَا
ittahamnā
اِتَّهَمْتُمْ
ittahamtum
اِتَّهَمُوا
ittahamū
f اِتَّهَمْتِ
ittahamti
اِتَّهَمَتْ
ittahamat
اِتَّهَمَتَا
ittahamatā
اِتَّهَمْتُنَّ
ittahamtunna
اِتَّهَمْنَ
ittahamna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أَتَّهِمُ
ʔattahimu
تَتَّهِمُ
tattahimu
يَتَّهِمُ
yattahimu
تَتَّهِمَانِ
tattahimāni
يَتَّهِمَانِ
yattahimāni
نَتَّهِمُ
nattahimu
تَتَّهِمُونَ
tattahimūna
يَتَّهِمُونَ
yattahimūna
f تَتَّهِمِينَ
tattahimīna
تَتَّهِمُ
tattahimu
تَتَّهِمَانِ
tattahimāni
تَتَّهِمْنَ
tattahimna
يَتَّهِمْنَ
yattahimna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أَتَّهِمَ
ʔattahima
تَتَّهِمَ
tattahima
يَتَّهِمَ
yattahima
تَتَّهِمَا
tattahimā
يَتَّهِمَا
yattahimā
نَتَّهِمَ
nattahima
تَتَّهِمُوا
tattahimū
يَتَّهِمُوا
yattahimū
f تَتَّهِمِي
tattahimī
تَتَّهِمَ
tattahima
تَتَّهِمَا
tattahimā
تَتَّهِمْنَ
tattahimna
يَتَّهِمْنَ
yattahimna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أَتَّهِمْ
ʔattahim
تَتَّهِمْ
tattahim
يَتَّهِمْ
yattahim
تَتَّهِمَا
tattahimā
يَتَّهِمَا
yattahimā
نَتَّهِمْ
nattahim
تَتَّهِمُوا
tattahimū
يَتَّهِمُوا
yattahimū
f تَتَّهِمِي
tattahimī
تَتَّهِمْ
tattahim
تَتَّهِمَا
tattahimā
تَتَّهِمْنَ
tattahimna
يَتَّهِمْنَ
yattahimna
imperative
الْأَمْر
m اِتَّهِمْ
ittahim
اِتَّهِمَا
ittahimā
اِتَّهِمُوا
ittahimū
f اِتَّهِمِي
ittahimī
اِتَّهِمْنَ
ittahimna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m اُتُّهِمْتُ
uttuhimtu
اُتُّهِمْتَ
uttuhimta
اُتُّهِمَ
uttuhima
اُتُّهِمْتُمَا
uttuhimtumā
اُتُّهِمَا
uttuhimā
اُتُّهِمْنَا
uttuhimnā
اُتُّهِمْتُمْ
uttuhimtum
اُتُّهِمُوا
uttuhimū
f اُتُّهِمْتِ
uttuhimti
اُتُّهِمَتْ
uttuhimat
اُتُّهِمَتَا
uttuhimatā
اُتُّهِمْتُنَّ
uttuhimtunna
اُتُّهِمْنَ
uttuhimna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُتَّهَمُ
ʔuttahamu
تُتَّهَمُ
tuttahamu
يُتَّهَمُ
yuttahamu
تُتَّهَمَانِ
tuttahamāni
يُتَّهَمَانِ
yuttahamāni
نُتَّهَمُ
nuttahamu
تُتَّهَمُونَ
tuttahamūna
يُتَّهَمُونَ
yuttahamūna
f تُتَّهَمِينَ
tuttahamīna
تُتَّهَمُ
tuttahamu
تُتَّهَمَانِ
tuttahamāni
تُتَّهَمْنَ
tuttahamna
يُتَّهَمْنَ
yuttahamna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُتَّهَمَ
ʔuttahama
تُتَّهَمَ
tuttahama
يُتَّهَمَ
yuttahama
تُتَّهَمَا
tuttahamā
يُتَّهَمَا
yuttahamā
نُتَّهَمَ
nuttahama
تُتَّهَمُوا
tuttahamū
يُتَّهَمُوا
yuttahamū
f تُتَّهَمِي
tuttahamī
تُتَّهَمَ
tuttahama
تُتَّهَمَا
tuttahamā
تُتَّهَمْنَ
tuttahamna
يُتَّهَمْنَ
yuttahamna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُتَّهَمْ
ʔuttaham
تُتَّهَمْ
tuttaham
يُتَّهَمْ
yuttaham
تُتَّهَمَا
tuttahamā
يُتَّهَمَا
yuttahamā
نُتَّهَمْ
nuttaham
تُتَّهَمُوا
tuttahamū
يُتَّهَمُوا
yuttahamū
f تُتَّهَمِي
tuttahamī
تُتَّهَمْ
tuttaham
تُتَّهَمَا
tuttahamā
تُتَّهَمْنَ
tuttahamna
يُتَّهَمْنَ
yuttahamna

South Levantine Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic اِتَّهَمَ (ittahama).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

اتّهم (ittaham) VIII (present بتّهم (bittahem))

  1. to accuse

Conjugation

[edit]
Conjugation of اتهم
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m اتّهمت (ittahamt) اتّهمت (ittahamt) اتّهم (ittaham) اتّهمنا (ittahamna) اتّهمتو (ittahamtu) اتّهمو (ittahamu)
f اتّهمتي (ittahamti) اتّهمت (ittahamat)
present m بتّهم (battahem) بتتّهم (btittahem) بتّهم (bittahem) منتّهم (mnittahem) بتتّهمو (btittahmu) بتّهمو (bittahmu)
f بتتّهمي (btittahmi) بتتّهم (btittahem)
subjunctive m اتّهم (attahem) تتّهم (tittahem) يتّهم (yittahem) نتّهم (nittahem) تتّهمو (tittahmu) يتّهمو (yittahmu)
f تتّهمي (tittahmi) تتّهم (tittahem)
imperative m اتّهم (ittahem) اتّهمو (ittahmu)
f اتّهمي (ittahmi)