اهتجر
Jump to navigation
Jump to search
Arabic
[edit]Root |
---|
ه ج ر (h j r) |
13 terms |
Verb
[edit]اِهْتَجَرَ • (ihtajara) VIII (non-past يَهْتَجِرُ (yahtajiru), verbal noun اِهْتِجَار (ihtijār))
- to separate oneself from others
Conjugation
[edit] Conjugation of اِهْتَجَرَ (VIII, sound, no passive, verbal noun اِهْتِجَار)
verbal noun الْمَصْدَر |
اِهْتِجَار ihtijār | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُهْتَجِر muhtajir | |||||||||||
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اِهْتَجَرْتُ ihtajartu |
اِهْتَجَرْتَ ihtajarta |
اِهْتَجَرَ ihtajara |
اِهْتَجَرْتُمَا ihtajartumā |
اِهْتَجَرَا ihtajarā |
اِهْتَجَرْنَا ihtajarnā |
اِهْتَجَرْتُمْ ihtajartum |
اِهْتَجَرُوا ihtajarū | |||
f | اِهْتَجَرْتِ ihtajarti |
اِهْتَجَرَتْ ihtajarat |
اِهْتَجَرَتَا ihtajaratā |
اِهْتَجَرْتُنَّ ihtajartunna |
اِهْتَجَرْنَ ihtajarna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أَهْتَجِرُ ʔahtajiru |
تَهْتَجِرُ tahtajiru |
يَهْتَجِرُ yahtajiru |
تَهْتَجِرَانِ tahtajirāni |
يَهْتَجِرَانِ yahtajirāni |
نَهْتَجِرُ nahtajiru |
تَهْتَجِرُونَ tahtajirūna |
يَهْتَجِرُونَ yahtajirūna | |||
f | تَهْتَجِرِينَ tahtajirīna |
تَهْتَجِرُ tahtajiru |
تَهْتَجِرَانِ tahtajirāni |
تَهْتَجِرْنَ tahtajirna |
يَهْتَجِرْنَ yahtajirna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَهْتَجِرَ ʔahtajira |
تَهْتَجِرَ tahtajira |
يَهْتَجِرَ yahtajira |
تَهْتَجِرَا tahtajirā |
يَهْتَجِرَا yahtajirā |
نَهْتَجِرَ nahtajira |
تَهْتَجِرُوا tahtajirū |
يَهْتَجِرُوا yahtajirū | |||
f | تَهْتَجِرِي tahtajirī |
تَهْتَجِرَ tahtajira |
تَهْتَجِرَا tahtajirā |
تَهْتَجِرْنَ tahtajirna |
يَهْتَجِرْنَ yahtajirna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَهْتَجِرْ ʔahtajir |
تَهْتَجِرْ tahtajir |
يَهْتَجِرْ yahtajir |
تَهْتَجِرَا tahtajirā |
يَهْتَجِرَا yahtajirā |
نَهْتَجِرْ nahtajir |
تَهْتَجِرُوا tahtajirū |
يَهْتَجِرُوا yahtajirū | |||
f | تَهْتَجِرِي tahtajirī |
تَهْتَجِرْ tahtajir |
تَهْتَجِرَا tahtajirā |
تَهْتَجِرْنَ tahtajirna |
يَهْتَجِرْنَ yahtajirna | |||||||
imperative الْأَمْر |
m | اِهْتَجِرْ ihtajir |
اِهْتَجِرَا ihtajirā |
اِهْتَجِرُوا ihtajirū |
||||||||
f | اِهْتَجِرِي ihtajirī |
اِهْتَجِرْنَ ihtajirna |