حنبلي

Arabic

Etymology

حَنْبَل (ḥanbal) +‎ ـِيّ (-iyy), from founder Ahmad ibn Hanbal.

Pronunciation

• IPA^(key): /ħan.ba.lijj/

Adjective

حَنْبَلِيّ • (ḥanbaliyy) (feminine حَنْبَلِيَّة (ḥanbaliyya), masculine plural حَنْبَلِيُّون (ḥanbaliyyūn) or حَنَابِلَة (ḥanābila), feminine plural حَنْبَلِيَّات (ḥanbaliyyāt))

1. (Islam) Hanbali

Declension

Declension of adjective حَنْبَلِيّ (ḥanbaliyy)

singular	masculine		feminine
	basic singular triptote		singular triptote in ـَة (-a)
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	حَنْبَلِي ḥanbalī	الْحَنْبَلِي al-ḥanbalī	حَنْبَلِيَّة ḥanbaliyya	الْحَنْبَلِيَّة al-ḥanbaliyya
nominative	حَنْبَلِيٌّ ḥanbaliyyun	الْحَنْبَلِيُّ al-ḥanbaliyyu	حَنْبَلِيَّةٌ ḥanbaliyyatun	الْحَنْبَلِيَّةُ al-ḥanbaliyyatu
accusative	حَنْبَلِيًّا ḥanbaliyyan	الْحَنْبَلِيَّ al-ḥanbaliyya	حَنْبَلِيَّةً ḥanbaliyyatan	الْحَنْبَلِيَّةَ al-ḥanbaliyyata
genitive	حَنْبَلِيٍّ ḥanbaliyyin	الْحَنْبَلِيِّ al-ḥanbaliyyi	حَنْبَلِيَّةٍ ḥanbaliyyatin	الْحَنْبَلِيَّةِ al-ḥanbaliyyati
dual	masculine		feminine
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	حَنْبَلِيَّيْن ḥanbaliyyayn	الْحَنْبَلِيَّيْن al-ḥanbaliyyayn	حَنْبَلِيَّتَيْن ḥanbaliyyatayn	الْحَنْبَلِيَّتَيْن al-ḥanbaliyyatayn
nominative	حَنْبَلِيَّانِ ḥanbaliyyāni	الْحَنْبَلِيَّانِ al-ḥanbaliyyāni	حَنْبَلِيَّتَانِ ḥanbaliyyatāni	الْحَنْبَلِيَّتَانِ al-ḥanbaliyyatāni
accusative	حَنْبَلِيَّيْنِ ḥanbaliyyayni	الْحَنْبَلِيَّيْنِ al-ḥanbaliyyayni	حَنْبَلِيَّتَيْنِ ḥanbaliyyatayni	الْحَنْبَلِيَّتَيْنِ al-ḥanbaliyyatayni
genitive	حَنْبَلِيَّيْنِ ḥanbaliyyayni	الْحَنْبَلِيَّيْنِ al-ḥanbaliyyayni	حَنْبَلِيَّتَيْنِ ḥanbaliyyatayni	الْحَنْبَلِيَّتَيْنِ al-ḥanbaliyyatayni
plural	masculine		feminine
	sound masculine plural‎; broken plural triptote in ـَة (-a)		sound feminine plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	حَنْبَلِيِّين‎; حَنَابِلَة ḥanbaliyyīn‎; ḥanābila	الْحَنْبَلِيِّين‎; الْحَنَابِلَة al-ḥanbaliyyīn‎; al-ḥanābila	حَنْبَلِيَّات ḥanbaliyyāt	الْحَنْبَلِيَّات al-ḥanbaliyyāt
nominative	حَنْبَلِيُّونَ‎; حَنَابِلَةٌ ḥanbaliyyūna‎; ḥanābilatun	الْحَنْبَلِيُّونَ‎; الْحَنَابِلَةُ al-ḥanbaliyyūna‎; al-ḥanābilatu	حَنْبَلِيَّاتٌ ḥanbaliyyātun	الْحَنْبَلِيَّاتُ al-ḥanbaliyyātu
accusative	حَنْبَلِيِّينَ‎; حَنَابِلَةً ḥanbaliyyīna‎; ḥanābilatan	الْحَنْبَلِيِّينَ‎; الْحَنَابِلَةَ al-ḥanbaliyyīna‎; al-ḥanābilata	حَنْبَلِيَّاتٍ ḥanbaliyyātin	الْحَنْبَلِيَّاتِ al-ḥanbaliyyāti
genitive	حَنْبَلِيِّينَ‎; حَنَابِلَةٍ ḥanbaliyyīna‎; ḥanābilatin	الْحَنْبَلِيِّينَ‎; الْحَنَابِلَةِ al-ḥanbaliyyīna‎; al-ḥanābilati	حَنْبَلِيَّاتٍ ḥanbaliyyātin	الْحَنْبَلِيَّاتِ al-ḥanbaliyyāti