Jump to content

صفي

From Wiktionary, the free dictionary

Arabic

[edit]

Etymology 1.1

[edit]
Root
ص ف و (ṣ f w)
14 terms

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

صَفِيّ (ṣafiyy) (feminine صَفِيَّة (ṣafiyya), common plural صَفَايا, masculine plural أَصْفِيَاء (ʔaṣfiyāʔ), feminine plural صَفِيَّات (ṣafiyyāt), elative أَصْفَى (ʔaṣfā))

  1. pure
  2. clear
Declension
[edit]
Declension of adjective صَفِيّ (ṣafiyy)
singular masculine feminine
basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
indefinite definite indefinite definite
informal صَفِي
ṣafī
الصَّفِي
aṣ-ṣafī
صَفِيَّة
ṣafiyya
الصَّفِيَّة
aṣ-ṣafiyya
nominative صَفِيٌّ
ṣafiyyun
الصَّفِيُّ
aṣ-ṣafiyyu
صَفِيَّةٌ
ṣafiyyatun
الصَّفِيَّةُ
aṣ-ṣafiyyatu
accusative صَفِيًّا
ṣafiyyan
الصَّفِيَّ
aṣ-ṣafiyya
صَفِيَّةً
ṣafiyyatan
الصَّفِيَّةَ
aṣ-ṣafiyyata
genitive صَفِيٍّ
ṣafiyyin
الصَّفِيِّ
aṣ-ṣafiyyi
صَفِيَّةٍ
ṣafiyyatin
الصَّفِيَّةِ
aṣ-ṣafiyyati
dual masculine feminine
indefinite definite indefinite definite
informal صَفِيَّيْن
ṣafiyyayn
الصَّفِيَّيْن
aṣ-ṣafiyyayn
صَفِيَّتَيْن
ṣafiyyatayn
الصَّفِيَّتَيْن
aṣ-ṣafiyyatayn
nominative صَفِيَّانِ
ṣafiyyāni
الصَّفِيَّانِ
aṣ-ṣafiyyāni
صَفِيَّتَانِ
ṣafiyyatāni
الصَّفِيَّتَانِ
aṣ-ṣafiyyatāni
accusative صَفِيَّيْنِ
ṣafiyyayni
الصَّفِيَّيْنِ
aṣ-ṣafiyyayni
صَفِيَّتَيْنِ
ṣafiyyatayni
الصَّفِيَّتَيْنِ
aṣ-ṣafiyyatayni
genitive صَفِيَّيْنِ
ṣafiyyayni
الصَّفِيَّيْنِ
aṣ-ṣafiyyayni
صَفِيَّتَيْنِ
ṣafiyyatayni
الصَّفِيَّتَيْنِ
aṣ-ṣafiyyatayni
plural masculine feminine
basic broken plural diptote‎;
broken plural invariable
sound feminine plural‎;
broken plural invariable
indefinite definite indefinite definite
informal أَصْفِيَاء‎; صَفَايا
ʔaṣfiyāʔ‎; ?
الْأَصْفِيَاء‎; الصَّفَايا
al-ʔaṣfiyāʔ‎; ?
صَفِيَّات‎; صَفَايا
ṣafiyyāt‎; ?
الصَّفِيَّات‎; الصَّفَايا
aṣ-ṣafiyyāt‎; ?
nominative أَصْفِيَاءُ‎; صَفَايا
ʔaṣfiyāʔu‎; ?
الْأَصْفِيَاءُ‎; الصَّفَايا
al-ʔaṣfiyāʔu‎; ?
صَفِيَّاتٌ‎; صَفَايا
ṣafiyyātun‎; ?
الصَّفِيَّاتُ‎; الصَّفَايا
aṣ-ṣafiyyātu‎; ?
accusative أَصْفِيَاءَ‎; صَفَايا
ʔaṣfiyāʔa‎; ?
الْأَصْفِيَاءَ‎; الصَّفَايا
al-ʔaṣfiyāʔa‎; ?
صَفِيَّاتٍ‎; صَفَايا
ṣafiyyātin‎; ?
الصَّفِيَّاتِ‎; الصَّفَايا
aṣ-ṣafiyyāti‎; ?
genitive أَصْفِيَاءَ‎; صَفَايا
ʔaṣfiyāʔa‎; ?
الْأَصْفِيَاءِ‎; الصَّفَايا
al-ʔaṣfiyāʔi‎; ?
صَفِيَّاتٍ‎; صَفَايا
ṣafiyyātin‎; ?
الصَّفِيَّاتِ‎; الصَّفَايا
aṣ-ṣafiyyāti‎; ?

Etymology 1.2

[edit]

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

[edit]

صُفِيَ (ṣufiya) (form I) /sˤu.fi.ja/

  1. third-person masculine singular past passive of صَفَا (ṣafā)

Etymology

[edit]

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

[edit]

صِفِي (ṣifī) (form I) /sˤi.fiː/

  1. second-person feminine singular imperative of وَصَفَ (waṣafa)