كاراتيه

Arabic

Alternative forms

• كَارَاطِي (kārāṭī)

Etymology

Borrowed from Japanese 空手 (karate).

Pronunciation

• IPA^(key): /ka.raː.teː/

Noun

كَارَاتِيه • (karātē) m

1. karate

Declension

Declension of noun كَارَاتِيه (karātē)

singular	basic singular triptote
	indefinite	definite	construct
informal	كَارَاتِيه karātē	الْكَارَاتِيه al-karātē	كَارَاتِيه karātē
nominative	كَارَاتِيهٌ karātēun	الْكَارَاتِيهُ al-karātēu	كَارَاتِيهُ karātēu
accusative	كَارَاتِيهًا karātēan	الْكَارَاتِيهَ al-karātēa	كَارَاتِيهَ karātēa
genitive	كَارَاتِيهٍ karātēin	الْكَارَاتِيهِ al-karātēi	كَارَاتِيهِ karātēi