अष्टक

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

अष्ट ‎(aṣṭa, eight) +‎ -क ‎(-ka)

Adjective[edit]

अष्टक ‎(aṣṭaka)

  1. having eight parts (ŚBr., RPrāt., etc.)
  2. familiar with the eight books of Pāṇini's grammar

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अष्टक
Nom. sg. अष्टकः ‎(aṣṭakaḥ)
Gen. sg. अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya)
Singular Dual Plural
Nominative अष्टकः ‎(aṣṭakaḥ) अष्टकौ ‎(aṣṭakau) अष्टकाः ‎(aṣṭakāḥ)
Vocative अष्टक ‎(aṣṭaka) अष्टकौ ‎(aṣṭakau) अष्टकाः ‎(aṣṭakāḥ)
Accusative अष्टकम् ‎(aṣṭakam) अष्टकौ ‎(aṣṭakau) अष्टकान् ‎(aṣṭakān)
Instrumental अष्टकेन ‎(aṣṭakena) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकैः ‎(aṣṭakaiḥ)
Dative अष्टकाय ‎(aṣṭakāya) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Ablative अष्टकात् ‎(aṣṭakāt) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Genitive अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकानाम् ‎(aṣṭakānām)
Locative अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकेषु ‎(aṣṭakeṣu)
Feminine ā-stem declension of अष्टक
Nom. sg. अष्टका ‎(aṣṭakā)
Gen. sg. अष्टकायाः ‎(aṣṭakāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अष्टका ‎(aṣṭakā) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकाः ‎(aṣṭakāḥ)
Vocative अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकाः ‎(aṣṭakāḥ)
Accusative अष्टकाम् ‎(aṣṭakām) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकाः ‎(aṣṭakāḥ)
Instrumental अष्टकया ‎(aṣṭakayā) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकाभिः ‎(aṣṭakābhiḥ)
Dative अष्टकायै ‎(aṣṭakāyai) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकाभ्यः ‎(aṣṭakābhyaḥ)
Ablative अष्टकायाः ‎(aṣṭakāyāḥ) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकाभ्यः ‎(aṣṭakābhyaḥ)
Genitive अष्टकायाः ‎(aṣṭakāyāḥ) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकानाम् ‎(aṣṭakānām)
Locative अष्टकायाम् ‎(aṣṭakāyām) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकासु ‎(aṣṭakāsu)
Neuter a-stem declension of अष्टक
Nom. sg. अष्टकम् ‎(aṣṭakam)
Gen. sg. अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya)
Singular Dual Plural
Nominative अष्टकम् ‎(aṣṭakam) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकानि ‎(aṣṭakāni)
Vocative अष्टक ‎(aṣṭaka) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकानि ‎(aṣṭakāni)
Accusative अष्टकम् ‎(aṣṭakam) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकानि ‎(aṣṭakāni)
Instrumental अष्टकेन ‎(aṣṭakena) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकैः ‎(aṣṭakaiḥ)
Dative अष्टका ‎(aṣṭakā) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Ablative अष्टकात् ‎(aṣṭakāt) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Genitive अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकानाम् ‎(aṣṭakānām)
Locative अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकेषु ‎(aṣṭakeṣu)

Noun[edit]

अष्टक ‎(aṣṭakam

  1. son of Viśvāmitra (AitBr., ĀśvŚr., MBh., etc.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अष्टक
Nom. sg. अष्टकः ‎(aṣṭakaḥ)
Gen. sg. अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya)
Singular Dual Plural
Nominative अष्टकः ‎(aṣṭakaḥ) अष्टकौ ‎(aṣṭakau) अष्टकाः ‎(aṣṭakāḥ)
Vocative अष्टक ‎(aṣṭaka) अष्टकौ ‎(aṣṭakau) अष्टकाः ‎(aṣṭakāḥ)
Accusative अष्टकम् ‎(aṣṭakam) अष्टकौ ‎(aṣṭakau) अष्टकान् ‎(aṣṭakān)
Instrumental अष्टकेन ‎(aṣṭakena) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकैः ‎(aṣṭakaiḥ)
Dative अष्टकाय ‎(aṣṭakāya) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Ablative अष्टकात् ‎(aṣṭakāt) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Genitive अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकानाम् ‎(aṣṭakānām)
Locative अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकेषु ‎(aṣṭakeṣu)

Noun[edit]

अष्टक ‎(aṣṭakan

  1. an object having eight parts or chapters

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of अष्टक
Nom. sg. अष्टकम् ‎(aṣṭakam)
Gen. sg. अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya)
Singular Dual Plural
Nominative अष्टकम् ‎(aṣṭakam) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकानि ‎(aṣṭakāni)
Vocative अष्टक ‎(aṣṭaka) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकानि ‎(aṣṭakāni)
Accusative अष्टकम् ‎(aṣṭakam) अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकानि ‎(aṣṭakāni)
Instrumental अष्टकेन ‎(aṣṭakena) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकैः ‎(aṣṭakaiḥ)
Dative अष्टका ‎(aṣṭakā) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Ablative अष्टकात् ‎(aṣṭakāt) अष्टकाभ्याम् ‎(aṣṭakābhyām) अष्टकेभ्यः ‎(aṣṭakebhyaḥ)
Genitive अष्टकस्य ‎(aṣṭakasya) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकानाम् ‎(aṣṭakānām)
Locative अष्टके ‎(aṣṭake) अष्टकयोः ‎(aṣṭakayoḥ) अष्टकेषु ‎(aṣṭakeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0117