आदिकाव्य

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

आदि ‎(ādi, first) +‎ काव्य ‎(kāvya, court poem)

Noun[edit]

आदिकाव्य ‎(ādikāvyan

  1. first court poem, an appellation of the Ramayana

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of आदिकाव्य
Nom. sg. आदिकाव्यम् ‎(ādikāvyam)
Gen. sg. आदिकाव्यस्य ‎(ādikāvyasya)
Singular Dual Plural
Nominative आदिकाव्यम् ‎(ādikāvyam) आदिकाव्ये ‎(ādikāvye) आदिकाव्यानि ‎(ādikāvyāni)
Vocative आदिकाव्य ‎(ādikāvya) आदिकाव्ये ‎(ādikāvye) आदिकाव्यानि ‎(ādikāvyāni)
Accusative आदिकाव्यम् ‎(ādikāvyam) आदिकाव्ये ‎(ādikāvye) आदिकाव्यानि ‎(ādikāvyāni)
Instrumental आदिकाव्येन ‎(ādikāvyena) आदिकाव्याभ्याम् ‎(ādikāvyābhyām) आदिकाव्यैः ‎(ādikāvyaiḥ)
Dative आदिकाव्या ‎(ādikāvyā) आदिकाव्याभ्याम् ‎(ādikāvyābhyām) आदिकाव्येभ्यः ‎(ādikāvyebhyaḥ)
Ablative आदिकाव्यात् ‎(ādikāvyāt) आदिकाव्याभ्याम् ‎(ādikāvyābhyām) आदिकाव्येभ्यः ‎(ādikāvyebhyaḥ)
Genitive आदिकाव्यस्य ‎(ādikāvyasya) आदिकाव्ययोः ‎(ādikāvyayoḥ) आदिकाव्यानाम् ‎(ādikāvyānām)
Locative आदिकाव्ये ‎(ādikāvye) आदिकाव्ययोः ‎(ādikāvyayoḥ) आदिकाव्येषु ‎(ādikāvyeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0137