उक्थ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

उक्थ ‎(ukthan

  1. saying
  2. sentence, verse
  3. eulogy, praise
  4. a kind of recitation or group of verses recited in this manner in rituals (AitBr., TS., ŚBr., ChUp., etc.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of उक्थ
Nom. sg. उक्थम् ‎(uktham)
Gen. sg. उक्थस्य ‎(ukthasya)
Singular Dual Plural
Nominative उक्थम् ‎(uktham) उक्थे ‎(ukthe) उक्थानि ‎(ukthāni)
Vocative उक्थ ‎(uktha) उक्थे ‎(ukthe) उक्थानि ‎(ukthāni)
Accusative उक्थम् ‎(uktham) उक्थे ‎(ukthe) उक्थानि ‎(ukthāni)
Instrumental उक्थेन ‎(ukthena) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थैः ‎(ukthaiḥ)
Dative उक्था ‎(ukthā) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थेभ्यः ‎(ukthebhyaḥ)
Ablative उक्थात् ‎(ukthāt) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थेभ्यः ‎(ukthebhyaḥ)
Genitive उक्थस्य ‎(ukthasya) उक्थयोः ‎(ukthayoḥ) उक्थानाम् ‎(ukthānām)
Locative उक्थे ‎(ukthe) उक्थयोः ‎(ukthayoḥ) उक्थेषु ‎(uktheṣu)

Proper noun[edit]

उक्थ ‎(uktham

  1. a form of Agni (MBh.)
  2. name of a prince (VP.)
  3. name of a divine being (Hariv.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of उक्थ
Nom. sg. उक्थः ‎(ukthaḥ)
Gen. sg. उक्थस्य ‎(ukthasya)
Singular Dual Plural
Nominative उक्थः ‎(ukthaḥ) उक्थौ ‎(ukthau) उक्थाः ‎(ukthāḥ)
Vocative उक्थ ‎(uktha) उक्थौ ‎(ukthau) उक्थाः ‎(ukthāḥ)
Accusative उक्थम् ‎(uktham) उक्थौ ‎(ukthau) उक्थान् ‎(ukthān)
Instrumental उक्थेन ‎(ukthena) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थैः ‎(ukthaiḥ)
Dative उक्थाय ‎(ukthāya) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थेभ्यः ‎(ukthebhyaḥ)
Ablative उक्थात् ‎(ukthāt) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थेभ्यः ‎(ukthebhyaḥ)
Genitive उक्थस्य ‎(ukthasya) उक्थयोः ‎(ukthayoḥ) उक्थानाम् ‎(ukthānām)
Locative उक्थे ‎(ukthe) उक्थयोः ‎(ukthayoḥ) उक्थेषु ‎(uktheṣu)

Proper noun[edit]

उक्थ ‎(ukthan

  1. name of the Samaveda (ŚBr.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of उक्थ
Nom. sg. उक्थम् ‎(uktham)
Gen. sg. उक्थस्य ‎(ukthasya)
Singular Dual Plural
Nominative उक्थम् ‎(uktham) उक्थे ‎(ukthe) उक्थानि ‎(ukthāni)
Vocative उक्थ ‎(uktha) उक्थे ‎(ukthe) उक्थानि ‎(ukthāni)
Accusative उक्थम् ‎(uktham) उक्थे ‎(ukthe) उक्थानि ‎(ukthāni)
Instrumental उक्थेन ‎(ukthena) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थैः ‎(ukthaiḥ)
Dative उक्था ‎(ukthā) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थेभ्यः ‎(ukthebhyaḥ)
Ablative उक्थात् ‎(ukthāt) उक्थाभ्याम् ‎(ukthābhyām) उक्थेभ्यः ‎(ukthebhyaḥ)
Genitive उक्थस्य ‎(ukthasya) उक्थयोः ‎(ukthayoḥ) उक्थानाम् ‎(ukthānām)
Locative उक्थे ‎(ukthe) उक्थयोः ‎(ukthayoḥ) उक्थेषु ‎(uktheṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0172