कर्णिकार

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

कर्णिकार ‎(karṇikāram, f, n

  1. karnikara tree, Pterospermum acerifolium (MBh., Suśr., etc.)
  2. golden shower tree, Cassia fistula (L.)
  3. karnikara flower (Ṛtus.)
  4. pericarp of a lotus (Hcat., Rājat.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कर्णिकार
Nom. sg. कर्णिकारः ‎(karṇikāraḥ)
Gen. sg. कर्णिकारस्य ‎(karṇikārasya)
Singular Dual Plural
Nominative कर्णिकारः ‎(karṇikāraḥ) कर्णिकारौ ‎(karṇikārau) कर्णिकाराः ‎(karṇikārāḥ)
Vocative कर्णिकार ‎(karṇikāra) कर्णिकारौ ‎(karṇikārau) कर्णिकाराः ‎(karṇikārāḥ)
Accusative कर्णिकारम् ‎(karṇikāram) कर्णिकारौ ‎(karṇikārau) कर्णिकारान् ‎(karṇikārān)
Instrumental कर्णिकारेन ‎(karṇikārena) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकारैः ‎(karṇikāraiḥ)
Dative कर्णिकाराय ‎(karṇikārāya) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकारेभ्यः ‎(karṇikārebhyaḥ)
Ablative कर्णिकारात् ‎(karṇikārāt) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकारेभ्यः ‎(karṇikārebhyaḥ)
Genitive कर्णिकारस्य ‎(karṇikārasya) कर्णिकारयोः ‎(karṇikārayoḥ) कर्णिकारानाम् ‎(karṇikārānām)
Locative कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकारयोः ‎(karṇikārayoḥ) कर्णिकारेषु ‎(karṇikāreṣu)
Feminine ā-stem declension of कर्णिकार
Nom. sg. कर्णिकारा ‎(karṇikārā)
Gen. sg. कर्णिकारायाः ‎(karṇikārāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative कर्णिकारा ‎(karṇikārā) कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकाराः ‎(karṇikārāḥ)
Vocative कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकाराः ‎(karṇikārāḥ)
Accusative कर्णिकाराम् ‎(karṇikārām) कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकाराः ‎(karṇikārāḥ)
Instrumental कर्णिकारया ‎(karṇikārayā) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकाराभिः ‎(karṇikārābhiḥ)
Dative कर्णिकारायै ‎(karṇikārāyai) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकाराभ्यः ‎(karṇikārābhyaḥ)
Ablative कर्णिकारायाः ‎(karṇikārāyāḥ) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकाराभ्यः ‎(karṇikārābhyaḥ)
Genitive कर्णिकारायाः ‎(karṇikārāyāḥ) कर्णिकारयोः ‎(karṇikārayoḥ) कर्णिकारानाम् ‎(karṇikārānām)
Locative कर्णिकारायाम् ‎(karṇikārāyām) कर्णिकारयोः ‎(karṇikārayoḥ) कर्णिकारासु ‎(karṇikārāsu)
Neuter a-stem declension of कर्णिकार
Nom. sg. कर्णिकारम् ‎(karṇikāram)
Gen. sg. कर्णिकारस्य ‎(karṇikārasya)
Singular Dual Plural
Nominative कर्णिकारम् ‎(karṇikāram) कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकारानि ‎(karṇikārāni)
Vocative कर्णिकार ‎(karṇikāra) कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकारानि ‎(karṇikārāni)
Accusative कर्णिकारम् ‎(karṇikāram) कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकारानि ‎(karṇikārāni)
Instrumental कर्णिकारेन ‎(karṇikārena) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकारैः ‎(karṇikāraiḥ)
Dative कर्णिकारा ‎(karṇikārā) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकारेभ्यः ‎(karṇikārebhyaḥ)
Ablative कर्णिकारात् ‎(karṇikārāt) कर्णिकाराभ्याम् ‎(karṇikārābhyām) कर्णिकारेभ्यः ‎(karṇikārebhyaḥ)
Genitive कर्णिकारस्य ‎(karṇikārasya) कर्णिकारयोः ‎(karṇikārayoḥ) कर्णिकारानाम् ‎(karṇikārānām)
Locative कर्णिकारे ‎(karṇikāre) कर्णिकारयोः ‎(karṇikārayoḥ) कर्णिकारेषु ‎(karṇikāreṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0257