कितव

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

कितव ‎(kitavam

  1. gambler (RV., VS., AV., etc.)
  2. cheater in gambling (Megh., Amar.)
  3. insane person (L.)
  4. (botany) Datura stramonium (L.)
  5. a kind of perfume (Bhpr.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कितव
Nom. sg. कितवः(kitavaḥ)
Gen. sg. कितवस्य(kitavasya)
Singular Dual Plural
Nominative कितवः(kitavaḥ) कितवौ(kitavau) कितवाः(kitavāḥ)
Vocative कितव(kitava) कितवौ(kitavau) कितवाः(kitavāḥ)
Accusative कितवम्(kitavam) कितवौ(kitavau) कितवान्(kitavān)
Instrumental कितवेन(kitavena) कितवाभ्याम्(kitavābhyām) कितवैः(kitavaiḥ)
Dative कितवाय(kitavāya) कितवाभ्याम्(kitavābhyām) कितवेभ्यः(kitavebhyaḥ)
Ablative कितवात्(kitavāt) कितवाभ्याम्(kitavābhyām) कितवेभ्यः(kitavebhyaḥ)
Genitive कितवस्य(kitavasya) कितवयोः(kitavayoḥ) कितवानाम्(kitavānām)
Locative कितवे(kitave) कितवयोः(kitavayoḥ) कितवेषु(kitaveṣu)

Proper noun[edit]

कितव ‎(kitavam

  1. name of a man (MBh.)
  2. name of a people (ĀśvGṛ.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कितव
Nom. sg. कितवः(kitavaḥ)
Gen. sg. कितवस्य(kitavasya)
Singular Dual Plural
Nominative कितवः(kitavaḥ) कितवौ(kitavau) कितवाः(kitavāḥ)
Vocative कितव(kitava) कितवौ(kitavau) कितवाः(kitavāḥ)
Accusative कितवम्(kitavam) कितवौ(kitavau) कितवान्(kitavān)
Instrumental कितवेन(kitavena) कितवाभ्याम्(kitavābhyām) कितवैः(kitavaiḥ)
Dative कितवाय(kitavāya) कितवाभ्याम्(kitavābhyām) कितवेभ्यः(kitavebhyaḥ)
Ablative कितवात्(kitavāt) कितवाभ्याम्(kitavābhyām) कितवेभ्यः(kitavebhyaḥ)
Genitive कितवस्य(kitavasya) कितवयोः(kitavayoḥ) कितवानाम्(kitavānām)
Locative कितवे(kitave) कितवयोः(kitavayoḥ) कितवेषु(kitaveṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0282