कितव

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

कितव ‎(kitavam

  1. gambler (RV., VS., AV., etc.)
  2. cheater in gambling (Megh., Amar.)
  3. insane person (L.)
  4. (botany) Datura stramonium (L.)
  5. a kind of perfume (Bhpr.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कितव
Nom. sg. कितवः ‎(kitavaḥ)
Gen. sg. कितवस्य ‎(kitavasya)
Singular Dual Plural
Nominative कितवः ‎(kitavaḥ) कितवौ ‎(kitavau) कितवाः ‎(kitavāḥ)
Vocative कितव ‎(kitava) कितवौ ‎(kitavau) कितवाः ‎(kitavāḥ)
Accusative कितवम् ‎(kitavam) कितवौ ‎(kitavau) कितवान् ‎(kitavān)
Instrumental कितवेन ‎(kitavena) कितवाभ्याम् ‎(kitavābhyām) कितवैः ‎(kitavaiḥ)
Dative कितवाय ‎(kitavāya) कितवाभ्याम् ‎(kitavābhyām) कितवेभ्यः ‎(kitavebhyaḥ)
Ablative कितवात् ‎(kitavāt) कितवाभ्याम् ‎(kitavābhyām) कितवेभ्यः ‎(kitavebhyaḥ)
Genitive कितवस्य ‎(kitavasya) कितवयोः ‎(kitavayoḥ) कितवानाम् ‎(kitavānām)
Locative कितवे ‎(kitave) कितवयोः ‎(kitavayoḥ) कितवेषु ‎(kitaveṣu)

Proper noun[edit]

कितव ‎(kitavam

  1. name of a man (MBh.)
  2. name of a people (ĀśvGṛ.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कितव
Nom. sg. कितवः ‎(kitavaḥ)
Gen. sg. कितवस्य ‎(kitavasya)
Singular Dual Plural
Nominative कितवः ‎(kitavaḥ) कितवौ ‎(kitavau) कितवाः ‎(kitavāḥ)
Vocative कितव ‎(kitava) कितवौ ‎(kitavau) कितवाः ‎(kitavāḥ)
Accusative कितवम् ‎(kitavam) कितवौ ‎(kitavau) कितवान् ‎(kitavān)
Instrumental कितवेन ‎(kitavena) कितवाभ्याम् ‎(kitavābhyām) कितवैः ‎(kitavaiḥ)
Dative कितवाय ‎(kitavāya) कितवाभ्याम् ‎(kitavābhyām) कितवेभ्यः ‎(kitavebhyaḥ)
Ablative कितवात् ‎(kitavāt) कितवाभ्याम् ‎(kitavābhyām) कितवेभ्यः ‎(kitavebhyaḥ)
Genitive कितवस्य ‎(kitavasya) कितवयोः ‎(kitavayoḥ) कितवानाम् ‎(kitavānām)
Locative कितवे ‎(kitave) कितवयोः ‎(kitavayoḥ) कितवेषु ‎(kitaveṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0282