कोकिल

Sanskrit

Alternative scripts

Alternative scripts

• কোকিল (Assamese script)
• ᬓᭀᬓᬶᬮ (Balinese script)
• কোকিল (Bengali script)
• 𑰎𑰺𑰎𑰰𑰩 (Bhaiksuki script)
• 𑀓𑁄𑀓𑀺𑀮 (Brahmi script)
• ကောကိလ (Burmese script)
• કોકિલ (Gujarati script)
• ਕੋਕਿਲ (Gurmukhi script)
• 𑌕𑍋𑌕𑌿𑌲 (Grantha script)
• ꦏꦺꦴꦏꦶꦭ (Javanese script)
• 𑂍𑂷𑂍𑂱𑂪 (Kaithi script)
• ಕೋಕಿಲ (Kannada script)
• កោកិល (Khmer script)
• ໂກກິລ (Lao script)
• കോകില (Malayalam script)
• ᡬᠣᡬᡳᠯᠠ (Manchu script)
• 𑘎𑘻𑘎𑘱𑘩 (Modi script)
• ᢉᠣᠸᠠᢉᠢᠯᠠ᠋ (Mongolian script)
• 𑦮𑧜𑦮𑧒𑧉 (Nandinagari script)
• 𑐎𑑀𑐎𑐶𑐮 (Newa script)
• କୋକିଲ (Odia script)
• ꢒꣂꢒꢶꢭ (Saurashtra script)
• 𑆑𑆾𑆑𑆴𑆬 (Sharada script)
• 𑖎𑖺𑖎𑖰𑖩 (Siddham script)
• කොකිල (Sinhalese script)
• 𑩜𑩕𑩜𑩑𑩽 (Soyombo script)
• 𑚊𑚴𑚊𑚮𑚥 (Takri script)
• கோகில (Tamil script)
• కోకిల (Telugu script)
• โกกิล (Thai script)
• ཀོ་ཀི་ལ (Tibetan script)
• 𑒏𑒼𑒏𑒱𑒪 (Tirhuta script)
• 𑨋𑨆𑨋𑨁𑨬 (Zanabazar Square script)

Etymology

Of onomatopoeic origin, mimicking the male bird's mating cry. Compare Latin cucūlus, English cuckoo, Ancient Greek κόκκῡξ (kókkūx), Polish kukułka. Less likely from a Proto-Indo-European root *kewk-, connected to कौक (kauka, “owl; dog^?”).

Pronunciation

• (Vedic) IPA^(key): /kɐw.ki.lɐ́/
• (Classical Sanskrit) IPA^(key): /koː.ki.l̪ɐ/
• Hyphenation: को‧कि‧ल

Noun

को॒कि॒ल • (kokilá) stem, m

1. a cuckoo

Declension

Masculine a-stem declension of को॒कि॒ल

	singular	dual	plural
nominative	को॒कि॒लः (kokiláḥ)	को॒कि॒लौ (kokiláu) को॒कि॒ला¹ (kokilā́¹)	को॒कि॒लाः (kokilā́ḥ) को॒कि॒लासः॑¹ (kokilā́saḥ¹)
accusative	को॒कि॒लम् (kokilám)	को॒कि॒लौ (kokiláu) को॒कि॒ला¹ (kokilā́¹)	को॒कि॒लान् (kokilā́n)
instrumental	को॒कि॒लेन॑ (kokiléna)	को॒कि॒लाभ्या॑म् (kokilā́bhyām)	को॒कि॒लैः (kokiláiḥ) को॒कि॒लेभिः॑¹ (kokilébhiḥ¹)
dative	को॒कि॒लाय॑ (kokilā́ya)	को॒कि॒लाभ्या॑म् (kokilā́bhyām)	को॒कि॒लेभ्यः॑ (kokilébhyaḥ)
ablative	को॒कि॒लात् (kokilā́t)	को॒कि॒लाभ्या॑म् (kokilā́bhyām)	को॒कि॒लेभ्यः॑ (kokilébhyaḥ)
genitive	को॒कि॒लस्य॑ (kokilásya)	को॒कि॒लयोः॑ (kokiláyoḥ)	को॒कि॒लाना॑म् (kokilā́nām)
locative	को॒कि॒ले (kokilé)	को॒कि॒लयोः॑ (kokiláyoḥ)	को॒कि॒लेषु॑ (kokiléṣu)
vocative	कोकि॑ल (kókila)	कोकि॑लौ (kókilau) कोकि॑ला¹ (kókilā¹)	कोकि॑लाः (kókilāḥ) कोकि॑लासः¹ (kókilāsaḥ¹)

• ¹Vedic

Descendants

• Pali: kōkila
• Prakrit: 𑀓𑁄𑀇𑀮 (koila), 𑀓𑁄𑀇𑀮𑀸 (koilā)
  • Central:
    • Ardhamagadhi Prakrit:
      • Old Awadhi: कोइल (koila)
    • Sauraseni Prakrit:
      • Hindustani: koyal

        Hindi: कोयल (koyal)

        Urdu: کویل (koyal)

  • Eastern:
    • Magadhi Prakrit:
      • Assamese: কুলি (kuli)
      • Middle Bengali: কুইল (kuil)
      • Bihari:
        • Bhojpuri: कोइलि (kōili)
        • Maithili: कोइल (kōil), कोइलि (kōilɨ)
      • Odia: କୋଇଲି (koili)
  • Northern:
    • Khasa Prakrit:
      • Eastern Pahari:
        • Nepali: कोइलि (koili)
      • Western Pahari:
        • Bhadrawahi: कोइल (koil)
  • Northwestern:
    • Paisaci Prakrit:
      • Takka Apabhramsa:
        • Punjabi: koil

          Gurmukhi script: ਕੋਇਲ (koil)

          Shahmukhi script: کویل (koil)

      • Vracada Apabhramsa:
        • Sindhi: koila

          Arabic script: ڪوءِلَ (koila)

          Devanagari script: कोइल

  • Southern:
    • Helu Prakrit:
      • Dhivehi: ކޮވެލި (koveli), ކުނބޯލި (kuᵐbōli), ދިކޮއި (dikoi), ގޮވިލި (govili)
      • Sinhalese: කොවුලා (kowulā)
    • Maharastri Prakrit:
      • Marathi: कोईळ (koīḷ), कोईल (koīl), कोयाळ (koyāḷ)
  • Western:
    • Sauraseni Prakrit:
      • Gujarati: કોયલ (koyal), કોયલડી (koyalḍī)

Borrowed terms

• → Bengali: কোকিল (kōkil)
• → Santali: ᱠᱩᱭᱞᱤ (kuyli) (via some Indo-Aryan descendant)
• → Kannada: ಕೋಗಿಲೆ (kōgile)
• → Malayalam: കോകിലം (kōkilaṁ)
• → Tocharian B: kokīl (learned)

References

• Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “kokila”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press, page 181