पारग

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Adjective[edit]

पारग ‎(pāraga)

  1. crossing over to an opposite shore
  2. master, one possessing complete knowledge of a subject (subject in gen., loc., or comp.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पारग
Nom. sg. पारगः(pāragaḥ)
Gen. sg. पारगस्य(pāragasya)
Singular Dual Plural
Nominative पारगः(pāragaḥ) पारगौ(pāragau) पारगाः(pāragāḥ)
Vocative पारग(pāraga) पारगौ(pāragau) पारगाः(pāragāḥ)
Accusative पारगम्(pāragam) पारगौ(pāragau) पारगान्(pāragān)
Instrumental पारगेन(pāragena) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगैः(pāragaiḥ)
Dative पारगाय(pāragāya) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगेभ्यः(pāragebhyaḥ)
Ablative पारगात्(pāragāt) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगेभ्यः(pāragebhyaḥ)
Genitive पारगस्य(pāragasya) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगानाम्(pāragānām)
Locative पारगे(pārage) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगेषु(pārageṣu)
Feminine ā-stem declension of पारग
Nom. sg. पारगा(pāragā)
Gen. sg. पारगायाः(pāragāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पारगा(pāragā) पारगे(pārage) पारगाः(pāragāḥ)
Vocative पारगे(pārage) पारगे(pārage) पारगाः(pāragāḥ)
Accusative पारगाम्(pāragām) पारगे(pārage) पारगाः(pāragāḥ)
Instrumental पारगया(pāragayā) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगाभिः(pāragābhiḥ)
Dative पारगायै(pāragāyai) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगाभ्यः(pāragābhyaḥ)
Ablative पारगायाः(pāragāyāḥ) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगाभ्यः(pāragābhyaḥ)
Genitive पारगायाः(pāragāyāḥ) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगानाम्(pāragānām)
Locative पारगायाम्(pāragāyām) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगासु(pāragāsu)
Neuter a-stem declension of पारग
Nom. sg. पारगम्(pāragam)
Gen. sg. पारगस्य(pāragasya)
Singular Dual Plural
Nominative पारगम्(pāragam) पारगे(pārage) पारगानि(pāragāni)
Vocative पारग(pāraga) पारगे(pārage) पारगानि(pāragāni)
Accusative पारगम्(pāragam) पारगे(pārage) पारगानि(pāragāni)
Instrumental पारगेन(pāragena) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगैः(pāragaiḥ)
Dative पारगा(pāragā) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगेभ्यः(pāragebhyaḥ)
Ablative पारगात्(pāragāt) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगेभ्यः(pāragebhyaḥ)
Genitive पारगस्य(pāragasya) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगानाम्(pāragānām)
Locative पारगे(pārage) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगेषु(pārageṣu)

Noun[edit]

पारग ‎(pāragan

  1. fulfillment of a promise

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of पारग
Nom. sg. पारगम्(pāragam)
Gen. sg. पारगस्य(pāragasya)
Singular Dual Plural
Nominative पारगम्(pāragam) पारगे(pārage) पारगानि(pāragāni)
Vocative पारग(pāraga) पारगे(pārage) पारगानि(pāragāni)
Accusative पारगम्(pāragam) पारगे(pārage) पारगानि(pāragāni)
Instrumental पारगेन(pāragena) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगैः(pāragaiḥ)
Dative पारगा(pāragā) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगेभ्यः(pāragebhyaḥ)
Ablative पारगात्(pāragāt) पारगाभ्याम्(pāragābhyām) पारगेभ्यः(pāragebhyaḥ)
Genitive पारगस्य(pāragasya) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगानाम्(pāragānām)
Locative पारगे(pārage) पारगयोः(pāragayoḥ) पारगेषु(pārageṣu)