पुरोहित

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit पुरोहित (purohita, placed in front).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /pʊ.ɾoː.ɦɪt̪/

Noun[edit]

पुरोहित (purohitm

  1. priest

Declension[edit]

Derived terms[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

पुरस् (purás, before) +‎ हित (hitá, sent), from past passive participle of हिनोति (hinóti) (root हि (hi)), from Proto-Indo-European *ǵʰey- (as Proto-Germanic *gaidō, whence English goad etc.).

Adjective[edit]

पुरोहित (puróhita)

  1. placed in front, appointed, commissioned

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पुरोहित
Nom. sg. पुरोहितः (purohitaḥ)
Gen. sg. पुरोहितस्य (purohitasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरोहितः (purohitaḥ) पुरोहितौ (purohitau) पुरोहिताः (purohitāḥ)
Vocative पुरोहित (purohita) पुरोहितौ (purohitau) पुरोहिताः (purohitāḥ)
Accusative पुरोहितम् (purohitam) पुरोहितौ (purohitau) पुरोहितान् (purohitān)
Instrumental पुरोहितेन (purohitena) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहितैः (purohitaiḥ)
Dative पुरोहिताय (purohitāya) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहितेभ्यः (purohitebhyaḥ)
Ablative पुरोहितात् (purohitāt) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहितेभ्यः (purohitebhyaḥ)
Genitive पुरोहितस्य (purohitasya) पुरोहितयोः (purohitayoḥ) पुरोहितानाम् (purohitānām)
Locative पुरोहिते (purohite) पुरोहितयोः (purohitayoḥ) पुरोहितेषु (purohiteṣu)
Feminine ā-stem declension of पुरोहित
Nom. sg. पुरोहिता (purohitā)
Gen. sg. पुरोहितायाः (purohitāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पुरोहिता (purohitā) पुरोहिते (purohite) पुरोहिताः (purohitāḥ)
Vocative पुरोहिते (purohite) पुरोहिते (purohite) पुरोहिताः (purohitāḥ)
Accusative पुरोहिताम् (purohitām) पुरोहिते (purohite) पुरोहिताः (purohitāḥ)
Instrumental पुरोहितया (purohitayā) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहिताभिः (purohitābhiḥ)
Dative पुरोहितायै (purohitāyai) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहिताभ्यः (purohitābhyaḥ)
Ablative पुरोहितायाः (purohitāyāḥ) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहिताभ्यः (purohitābhyaḥ)
Genitive पुरोहितायाः (purohitāyāḥ) पुरोहितयोः (purohitayoḥ) पुरोहितानाम् (purohitānām)
Locative पुरोहितायाम् (purohitāyām) पुरोहितयोः (purohitayoḥ) पुरोहितासु (purohitāsu)
Neuter a-stem declension of पुरोहित
Nom. sg. पुरोहितम् (purohitam)
Gen. sg. पुरोहितस्य (purohitasya)
Singular Dual Plural
Nominative पुरोहितम् (purohitam) पुरोहिते (purohite) पुरोहितानि (purohitāni)
Vocative पुरोहित (purohita) पुरोहिते (purohite) पुरोहितानि (purohitāni)
Accusative पुरोहितम् (purohitam) पुरोहिते (purohite) पुरोहितानि (purohitāni)
Instrumental पुरोहितेन (purohitena) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहितैः (purohitaiḥ)
Dative पुरोहिताय (purohitāya) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहितेभ्यः (purohitebhyaḥ)
Ablative पुरोहितात् (purohitāt) पुरोहिताभ्याम् (purohitābhyām) पुरोहितेभ्यः (purohitebhyaḥ)
Genitive पुरोहितस्य (purohitasya) पुरोहितयोः (purohitayoḥ) पुरोहितानाम् (purohitānām)
Locative पुरोहिते (purohite) पुरोहितयोः (purohitayoḥ) पुरोहितेषु (purohiteṣu)

Noun[edit]

पुरोहित (puróhitam

  1. one commissioned or charged, agent
  2. priest of domestic rites (RV. etc.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पुरोहित (puróhita)
Singular Dual Plural
Nominative पुरोहितः
puróhitaḥ
पुरोहितौ
puróhitau
पुरोहिताः / पुरोहितासः¹
puróhitāḥ / puróhitāsaḥ¹
Vocative पुरोहित
púrohita
पुरोहितौ
púrohitau
पुरोहिताः / पुरोहितासः¹
púrohitāḥ / púrohitāsaḥ¹
Accusative पुरोहितम्
puróhitam
पुरोहितौ
puróhitau
पुरोहितान्
puróhitān
Instrumental पुरोहितेन
puróhitena
पुरोहिताभ्याम्
puróhitābhyām
पुरोहितैः / पुरोहितेभिः¹
puróhitaiḥ / puróhitebhiḥ¹
Dative पुरोहिताय
puróhitāya
पुरोहिताभ्याम्
puróhitābhyām
पुरोहितेभ्यः
puróhitebhyaḥ
Ablative पुरोहितात्
puróhitāt
पुरोहिताभ्याम्
puróhitābhyām
पुरोहितेभ्यः
puróhitebhyaḥ
Genitive पुरोहितस्य
puróhitasya
पुरोहितयोः
puróhitayoḥ
पुरोहितानाम्
puróhitānām
Locative पुरोहिते
puróhite
पुरोहितयोः
puróhitayoḥ
पुरोहितेषु
puróhiteṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]

  • Telugu: పురోహితుడు (purōhituḍu)

References[edit]