पूर्णिमा

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit पूर्णिमा (pūrṇimā).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

पूर्णिमा (pūrṇimāf

  1. the full moon; a night having a full moon

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

पूर्ण (pūrṇa, full) + मा (, moon)

Noun[edit]

पूर्णिमा (pūrṇimāf

  1. day of full moon
  2. night of full moon

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of पूर्णिमा
Nom. sg. पूर्णिमा (pūrṇimā)
Gen. sg. पूर्णिमायाः (pūrṇimāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पूर्णिमा (pūrṇimā) पूर्णिमे (pūrṇime) पूर्णिमाः (pūrṇimāḥ)
Vocative पूर्णिमे (pūrṇime) पूर्णिमे (pūrṇime) पूर्णिमाः (pūrṇimāḥ)
Accusative पूर्णिमाम् (pūrṇimām) पूर्णिमे (pūrṇime) पूर्णिमाः (pūrṇimāḥ)
Instrumental पूर्णिमया (pūrṇimayā) पूर्णिमाभ्याम् (pūrṇimābhyām) पूर्णिमाभिः (pūrṇimābhiḥ)
Dative पूर्णिमायै (pūrṇimāyai) पूर्णिमाभ्याम् (pūrṇimābhyām) पूर्णिमाभ्यः (pūrṇimābhyaḥ)
Ablative पूर्णिमायाः (pūrṇimāyāḥ) पूर्णिमाभ्याम् (pūrṇimābhyām) पूर्णिमाभ्यः (pūrṇimābhyaḥ)
Genitive पूर्णिमायाः (pūrṇimāyāḥ) पूर्णिमयोः (pūrṇimayoḥ) पूर्णिमानाम् (pūrṇimānām)
Locative पूर्णिमायाम् (pūrṇimāyām) पूर्णिमयोः (pūrṇimayoḥ) पूर्णिमासु (pūrṇimāsu)

Descendants[edit]

References[edit]