महाभारत

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit महाभारत (mahābhārata), from महा- (mahā-, great) +‎ भारत (bhārat, India, the land of the Bharatas).

Proper noun[edit]

महाभारत (mahābhāratm (Urdu spelling مہابھارت‎)

  1. Mahabharata

Noun[edit]

महाभारत (mahābhāratm

  1. (figuratively) A war of epic proportions; a world war.

Declension[edit]

Declension of महाभारत
Singular Plural
Direct महाभारत (mahābhārat) महाभारत (mahābhārat)
Oblique महाभारत (mahābhārat) महाभारतों (mahābhārtõ)
Vocative महाभारत (mahābhārat) महाभारतो (mahābhārto)

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

महत् (mahat, great) +‎ भारत (bhārata, the story of the Bharatas and their wars)

Pronunciation[edit]

  • (Vedic) IPA(key): /mɐ.ɦɑ́ː.bʱɑː.ɽɐ.t̪ɐh/
  • (Classical) IPA(key): /mɐ.ɦɑːˈbʱɑː.ɽɐ.t̪ɐh/, [mɐ.ɦɑːˈbʱɑː.ɽɐ.t̪ɐhɐ̆]

Noun[edit]

महाभारत (mahā́bhāratam or n

  1. Mahabharata

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of महाभारत (mahā́bhārata)
Singular Dual Plural
Nominative महाभारतः
mahā́bhārataḥ
महाभारतौ
mahā́bhāratau
महाभारताः / महाभारतासः¹
mahā́bhāratāḥ / mahā́bhāratāsaḥ¹
Vocative महाभारत
máhābhārata
महाभारतौ
máhābhāratau
महाभारताः / महाभारतासः¹
máhābhāratāḥ / máhābhāratāsaḥ¹
Accusative महाभारतम्
mahā́bhāratam
महाभारतौ
mahā́bhāratau
महाभारतान्
mahā́bhāratān
Instrumental महाभारतेन
mahā́bhāratena
महाभारताभ्याम्
mahā́bhāratābhyām
महाभारतैः / महाभारतेभिः¹
mahā́bhārataiḥ / mahā́bhāratebhiḥ¹
Dative महाभारताय
mahā́bhāratāya
महाभारताभ्याम्
mahā́bhāratābhyām
महाभारतेभ्यः
mahā́bhāratebhyaḥ
Ablative महाभारतात्
mahā́bhāratāt
महाभारताभ्याम्
mahā́bhāratābhyām
महाभारतेभ्यः
mahā́bhāratebhyaḥ
Genitive महाभारतस्य
mahā́bhāratasya
महाभारतयोः
mahā́bhāratayoḥ
महाभारतानाम्
mahā́bhāratānām
Locative महाभारते
mahā́bhārate
महाभारतयोः
mahā́bhāratayoḥ
महाभारतेषु
mahā́bhārateṣu
Notes
  • ¹Vedic
Neuter a-stem declension of महाभारत (mahā́bhārata)
Singular Dual Plural
Nominative महाभारतम्
mahā́bhāratam
महाभारते
mahā́bhārate
महाभारतानि / महाभारता¹
mahā́bhāratāni / mahā́bhāratā¹
Vocative महाभारत
máhābhārata
महाभारते
máhābhārate
महाभारतानि / महाभारता¹
máhābhāratāni / máhābhāratā¹
Accusative महाभारतम्
mahā́bhāratam
महाभारते
mahā́bhārate
महाभारतानि / महाभारता¹
mahā́bhāratāni / mahā́bhāratā¹
Instrumental महाभारतेन
mahā́bhāratena
महाभारताभ्याम्
mahā́bhāratābhyām
महाभारतैः / महाभारतेभिः¹
mahā́bhārataiḥ / mahā́bhāratebhiḥ¹
Dative महाभारताय
mahā́bhāratāya
महाभारताभ्याम्
mahā́bhāratābhyām
महाभारतेभ्यः
mahā́bhāratebhyaḥ
Ablative महाभारतात्
mahā́bhāratāt
महाभारताभ्याम्
mahā́bhāratābhyām
महाभारतेभ्यः
mahā́bhāratebhyaḥ
Genitive महाभारतस्य
mahā́bhāratasya
महाभारतयोः
mahā́bhāratayoḥ
महाभारतानाम्
mahā́bhāratānām
Locative महाभारते
mahā́bhārate
महाभारतयोः
mahā́bhāratayoḥ
महाभारतेषु
mahā́bhārateṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]

  • Tamil: மகாபாரதம் (makāpāratam)

References[edit]