महाभारत

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit महाभारत (mahābhārata), from महा- (mahā-, great) +‎ भारत (bhārat, India, the land of the Bharatas).

Proper noun[edit]

महाभारत (mahābhāratm

  1. Mahabharata

Declension[edit]

Declension of महाभारत
singular plural
direct महाभारत (mahābhārat) महाभारत (mahābhārat)
oblique महाभारत (mahābhārat) महाभारतों (mahābhārtõ)
vocative महाभारत (mahābhārat) महाभारतो (mahābhārto)

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

महत् (mahat, great) +‎ भारत (bhārata, the story of the Bharatas and their wars)

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /mɐ.ɦɑːˈbʱɑː.ɽɐ.t̪ɐh/, [mɐ.ɦɑːˈbʱɑː.ɽɐ.t̪ɐhᵄ] invalid IPA characters (ᵄ)

  • (Vedic) IPA(key): /mɐ.ɦɑ́ː.bʱɑː.ɽɐ.t̪ɐh/
  • (Classical) IPA(key): /mɐ.ɦɑːˈbʱɑː.ɽɐ.t̪ɐh/, [mɐ.ɦɑːˈbʱɑː.ɽɐ.t̪ɐhᵄ] invalid IPA characters (ᵄ)
  • IPA(key): /mɐ.ɦɑːˈbʱɑː.ɽɐ.t̪ɐm/

Noun[edit]

महाभारत (mahā́bhāratan, m

  1. Mahabharata

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of महाभारत
Nom. sg. महाभारतः (mahābhārataḥ)
Gen. sg. महाभारतस्य (mahābhāratasya)
Singular Dual Plural
Nominative महाभारतः (mahābhārataḥ) महाभारतौ (mahābhāratau) महाभारताः (mahābhāratāḥ)
Vocative महाभारत (mahābhārata) महाभारतौ (mahābhāratau) महाभारताः (mahābhāratāḥ)
Accusative महाभारतम् (mahābhāratam) महाभारतौ (mahābhāratau) महाभारतान् (mahābhāratān)
Instrumental महाभारतेन (mahābhāratena) महाभारताभ्याम् (mahābhāratābhyām) महाभारतैः (mahābhārataiḥ)
Dative महाभारताय (mahābhāratāya) महाभारताभ्याम् (mahābhāratābhyām) महाभारतेभ्यः (mahābhāratebhyaḥ)
Ablative महाभारतात् (mahābhāratāt) महाभारताभ्याम् (mahābhāratābhyām) महाभारतेभ्यः (mahābhāratebhyaḥ)
Genitive महाभारतस्य (mahābhāratasya) महाभारतयोः (mahābhāratayoḥ) महाभारतानाम् (mahābhāratānām)
Locative महाभारते (mahābhārate) महाभारतयोः (mahābhāratayoḥ) महाभारतेषु (mahābhārateṣu)
Neuter a-stem declension of महाभारत
Nom. sg. महाभारतम् (mahābhāratam)
Gen. sg. महाभारतस्य (mahābhāratasya)
Singular Dual Plural
Nominative महाभारतम् (mahābhāratam) महाभारते (mahābhārate) महाभारतानि (mahābhāratāni)
Vocative महाभारत (mahābhārata) महाभारते (mahābhārate) महाभारतानि (mahābhāratāni)
Accusative महाभारतम् (mahābhāratam) महाभारते (mahābhārate) महाभारतानि (mahābhāratāni)
Instrumental महाभारतेन (mahābhāratena) महाभारताभ्याम् (mahābhāratābhyām) महाभारतैः (mahābhārataiḥ)
Dative महाभारता (mahābhāratā) महाभारताभ्याम् (mahābhāratābhyām) महाभारतेभ्यः (mahābhāratebhyaḥ)
Ablative महाभारतात् (mahābhāratāt) महाभारताभ्याम् (mahābhāratābhyām) महाभारतेभ्यः (mahābhāratebhyaḥ)
Genitive महाभारतस्य (mahābhāratasya) महाभारतयोः (mahābhāratayoḥ) महाभारतानाम् (mahābhāratānām)
Locative महाभारते (mahābhārate) महाभारतयोः (mahābhāratayoḥ) महाभारतेषु (mahābhārateṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 798/2