शोभा

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: शुभ

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

शोभा (śobhā́f

  1. splendour, brilliance, lustre, beauty, grace, loveliness
  2. distinguished merit
  3. colour, hue
  4. wish, desire

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of शोभा
Nom. sg. शोभा (śobhā)
Gen. sg. शोभायाः (śobhāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative शोभा (śobhā) शोभे (śobhe) शोभाः (śobhāḥ)
Vocative शोभे (śobhe) शोभे (śobhe) शोभाः (śobhāḥ)
Accusative शोभाम् (śobhām) शोभे (śobhe) शोभाः (śobhāḥ)
Instrumental शोभया (śobhayā) शोभाभ्याम् (śobhābhyām) शोभाभिः (śobhābhiḥ)
Dative शोभायै (śobhāyai) शोभाभ्याम् (śobhābhyām) शोभाभ्यः (śobhābhyaḥ)
Ablative शोभायाः (śobhāyāḥ) शोभाभ्याम् (śobhābhyām) शोभाभ्यः (śobhābhyaḥ)
Genitive शोभायाः (śobhāyāḥ) शोभयोः (śobhayoḥ) शोभानाम् (śobhānām)
Locative शोभायाम् (śobhāyām) शोभयोः (śobhayoḥ) शोभासु (śobhāsu)

Descendants[edit]