शोभा

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: शुभ

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

शोभा ‎(śobhā́f

  1. splendour, brilliance, lustre, beauty, grace, loveliness
  2. distinguished merit
  3. colour, hue
  4. wish, desire

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of शोभा
Nom. sg. शोभा ‎(śobhā)
Gen. sg. शोभायाः ‎(śobhāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative शोभा ‎(śobhā) शोभे ‎(śobhe) शोभाः ‎(śobhāḥ)
Vocative शोभे ‎(śobhe) शोभे ‎(śobhe) शोभाः ‎(śobhāḥ)
Accusative शोभाम् ‎(śobhām) शोभे ‎(śobhe) शोभाः ‎(śobhāḥ)
Instrumental शोभया ‎(śobhayā) शोभाभ्याम् ‎(śobhābhyām) शोभाभिः ‎(śobhābhiḥ)
Dative शोभायै ‎(śobhāyai) शोभाभ्याम् ‎(śobhābhyām) शोभाभ्यः ‎(śobhābhyaḥ)
Ablative शोभायाः ‎(śobhāyāḥ) शोभाभ्याम् ‎(śobhābhyām) शोभाभ्यः ‎(śobhābhyaḥ)
Genitive शोभायाः ‎(śobhāyāḥ) शोभयोः ‎(śobhayoḥ) शोभानाम् ‎(śobhānām)
Locative शोभायाम् ‎(śobhāyām) शोभयोः ‎(śobhayoḥ) शोभासु ‎(śobhāsu)

Descendants[edit]