सपिण्ड

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

‎(sa, together) +‎ पिण्ड ‎(piṇḍa, food offering to deceased ancestors)

Noun[edit]

सपिण्ड ‎(sapiṇḍam

  1. deceased relative who is connected to the greater body of ancestors by the sharing of a sacrificial offering (GṛŚrS., Gaut., Mn., MBh., etc.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of सपिण्ड
Nom. sg. सपिण्डः ‎(sapiṇḍaḥ)
Gen. sg. सपिण्डस्य ‎(sapiṇḍasya)
Singular Dual Plural
Nominative सपिण्डः ‎(sapiṇḍaḥ) सपिण्डौ ‎(sapiṇḍau) सपिण्डाः ‎(sapiṇḍāḥ)
Vocative सपिण्ड ‎(sapiṇḍa) सपिण्डौ ‎(sapiṇḍau) सपिण्डाः ‎(sapiṇḍāḥ)
Accusative सपिण्डम् ‎(sapiṇḍam) सपिण्डौ ‎(sapiṇḍau) सपिण्डान् ‎(sapiṇḍān)
Instrumental सपिण्डेन ‎(sapiṇḍena) सपिण्डाभ्याम् ‎(sapiṇḍābhyām) सपिण्डैः ‎(sapiṇḍaiḥ)
Dative सपिण्डाय ‎(sapiṇḍāya) सपिण्डाभ्याम् ‎(sapiṇḍābhyām) सपिण्डेभ्यः ‎(sapiṇḍebhyaḥ)
Ablative सपिण्डात् ‎(sapiṇḍāt) सपिण्डाभ्याम् ‎(sapiṇḍābhyām) सपिण्डेभ्यः ‎(sapiṇḍebhyaḥ)
Genitive सपिण्डस्य ‎(sapiṇḍasya) सपिण्डयोः ‎(sapiṇḍayoḥ) सपिण्डानाम् ‎(sapiṇḍānām)
Locative सपिण्डे ‎(sapiṇḍe) सपिण्डयोः ‎(sapiṇḍayoḥ) सपिण्डेषु ‎(sapiṇḍeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1149