सुजित

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

सुजित (sú-jitan

  1. easy conquest

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of सुजित
Nom. sg. सुजितम् (sujitam)
Gen. sg. सुजितस्य (sujitasya)
Singular Dual Plural
Nominative सुजितम् (sujitam) सुजिते (sujite) सुजितानि (sujitāni)
Vocative सुजित (sujita) सुजिते (sujite) सुजितानि (sujitāni)
Accusative सुजितम् (sujitam) सुजिते (sujite) सुजितानि (sujitāni)
Instrumental सुजितेन (sujitena) सुजिताभ्याम् (sujitābhyām) सुजितैः (sujitaiḥ)
Dative सुजिता (sujitā) सुजिताभ्याम् (sujitābhyām) सुजितेभ्यः (sujitebhyaḥ)
Ablative सुजितात् (sujitāt) सुजिताभ्याम् (sujitābhyām) सुजितेभ्यः (sujitebhyaḥ)
Genitive सुजितस्य (sujitasya) सुजितयोः (sujitayoḥ) सुजितानाम् (sujitānām)
Locative सुजिते (sujite) सुजितयोः (sujitayoḥ) सुजितेषु (sujiteṣu)