அப்பா

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil[edit]

Etymology[edit]

Inherited from Proto-Dravidian *appa. Cognate to Malayalam അപ്പൻ (appaṉ), Telugu అప్ప (appa), Kannada ಅಪ್ಪ (appa).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /apːaː/, [ɐpːaː]
  • (file)

Noun[edit]

அப்பா (appā)

  1. father

Declension[edit]

ā-stem declension of அப்பா (appā)
Singular Plural
Nominative அப்பா
appā
அப்பாக்கள்
appākkaḷ
Vocative அப்பா
appā
அப்பாக்களே
appākkaḷē
Accusative அப்பாவை
appāvai
அப்பாக்களை
appākkaḷai
Dative அப்பாக்கு
appākku
அப்பாக்களுக்கு
appākkaḷukku
Genitive அப்பாவுடைய
appāvuṭaiya
அப்பாக்களுடைய
appākkaḷuṭaiya
Singular Plural
Nominative அப்பா
appā
அப்பாக்கள்
appākkaḷ
Vocative அப்பா
appā
அப்பாக்களே
appākkaḷē
Accusative அப்பாவை
appāvai
அப்பாக்களை
appākkaḷai
Dative அப்பாக்கு
appākku
அப்பாக்களுக்கு
appākkaḷukku
Benefactive அப்பாக்காக
appākkāka
அப்பாக்களுக்காக
appākkaḷukkāka
Genitive 1 அப்பாவுடைய
appāvuṭaiya
அப்பாக்களுடைய
appākkaḷuṭaiya
Genitive 2 அப்பாவின்
appāviṉ
அப்பாக்களின்
appākkaḷiṉ
Locative 1 அப்பாவில்
appāvil
அப்பாக்களில்
appākkaḷil
Locative 2 அப்பாவிடம்
appāviṭam
அப்பாக்களிடம்
appākkaḷiṭam
Sociative 1 அப்பாவோடு
appāvōṭu
அப்பாக்களோடு
appākkaḷōṭu
Sociative 2 அப்பாவுடன்
appāvuṭaṉ
அப்பாக்களுடன்
appākkaḷuṭaṉ
Instrumental அப்பாவால்
appāvāl
அப்பாக்களால்
appākkaḷāl
Ablative அப்பாவிலிருந்து
appāviliruntu
அப்பாக்களிலிருந்து
appākkaḷiliruntu