கண்

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil[edit]

Tamil Wikipedia has an article on:
Wikipedia ta

Etymology[edit]

From Proto-Dravidian *kaṇ. Cognate with Telugu కన్ను (kannu, eye), Kannada ಕಣ್ಣು (kaṇṇu, eye), Malayalam കണ്ണ് (kaṇṇŭ, eye).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /kaɳ/, [kɐɳ]
  • (file)

Noun[edit]

கண் (kaṇ) (plural கண்கள்)

  1. (anatomy) eye

Declension[edit]

Declension of கண் (kaṇ)
Singular Plural
Nominative கண்
kaṇ
கண்கள்
kaṇkaḷ
Vocative கண்ணே
kaṇṇē
கண்களே
kaṇkaḷē
Accusative கண்ணை
kaṇṇai
கண்களை
kaṇkaḷai
Dative கண்ணுக்கு
kaṇṇukku
கண்களுக்கு
kaṇkaḷukku
Genitive கண்ணுடைய
kaṇṇuṭaiya
கண்களுடைய
kaṇkaḷuṭaiya
Singular Plural
Nominative கண்
kaṇ
கண்கள்
kaṇkaḷ
Vocative கண்ணே
kaṇṇē
கண்களே
kaṇkaḷē
Accusative கண்ணை
kaṇṇai
கண்களை
kaṇkaḷai
Dative கண்ணுக்கு
kaṇṇukku
கண்களுக்கு
kaṇkaḷukku
Benefactive கண்ணுக்காக
kaṇṇukkāka
கண்களுக்காக
kaṇkaḷukkāka
Genitive 1 கண்ணுடைய
kaṇṇuṭaiya
கண்களுடைய
kaṇkaḷuṭaiya
Genitive 2 கண்ணின்
kaṇṇiṉ
கண்களின்
kaṇkaḷiṉ
Locative 1 கண்ணில்
kaṇṇil
கண்களில்
kaṇkaḷil
Locative 2 கண்ணிடம்
kaṇṇiṭam
கண்களிடம்
kaṇkaḷiṭam
Sociative 1 கண்ணோடு
kaṇṇōṭu
கண்களோடு
kaṇkaḷōṭu
Sociative 2 கண்ணுடன்
kaṇṇuṭaṉ
கண்களுடன்
kaṇkaḷuṭaṉ
Instrumental கண்ணால்
kaṇṇāl
கண்களால்
kaṇkaḷāl
Ablative கண்ணிலிருந்து
kaṇṇiliruntu
கண்களிலிருந்து
kaṇkaḷiliruntu