கற்பனை

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit कल्पना (kalpanā).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /karpanaɪ̯/, [kɐrpɐnɐɪ̯]

Noun[edit]

கற்பனை (kaṟpaṉai)

  1. imagination
  2. commandment, law

Declension[edit]

ai-stem declension of கற்பனை (kaṟpaṉai)
Singular Plural
Nominative கற்பனை
kaṟpaṉai
கற்பனைகள்
kaṟpaṉaikaḷ
Vocative கற்பனையே
kaṟpaṉaiyē
கற்பனைகளே
kaṟpaṉaikaḷē
Accusative கற்பனையை
kaṟpaṉaiyai
கற்பனைகளை
kaṟpaṉaikaḷai
Dative கற்பனைக்கு
kaṟpaṉaikku
கற்பனைகளுக்கு
kaṟpaṉaikaḷukku
Genitive கற்பனையுடைய
kaṟpaṉaiyuṭaiya
கற்பனைகளுடைய
kaṟpaṉaikaḷuṭaiya
Singular Plural
Nominative கற்பனை
kaṟpaṉai
கற்பனைகள்
kaṟpaṉaikaḷ
Vocative கற்பனையே
kaṟpaṉaiyē
கற்பனைகளே
kaṟpaṉaikaḷē
Accusative கற்பனையை
kaṟpaṉaiyai
கற்பனைகளை
kaṟpaṉaikaḷai
Dative கற்பனைக்கு
kaṟpaṉaikku
கற்பனைகளுக்கு
kaṟpaṉaikaḷukku
Benefactive கற்பனைக்காக
kaṟpaṉaikkāka
கற்பனைகளுக்காக
kaṟpaṉaikaḷukkāka
Genitive 1 கற்பனையுடைய
kaṟpaṉaiyuṭaiya
கற்பனைகளுடைய
kaṟpaṉaikaḷuṭaiya
Genitive 2 கற்பனையின்
kaṟpaṉaiyiṉ
கற்பனைகளின்
kaṟpaṉaikaḷiṉ
Locative 1 கற்பனையில்
kaṟpaṉaiyil
கற்பனைகளில்
kaṟpaṉaikaḷil
Locative 2 கற்பனையிடம்
kaṟpaṉaiyiṭam
கற்பனைகளிடம்
kaṟpaṉaikaḷiṭam
Sociative 1 கற்பனையோடு
kaṟpaṉaiyōṭu
கற்பனைகளோடு
kaṟpaṉaikaḷōṭu
Sociative 2 கற்பனையுடன்
kaṟpaṉaiyuṭaṉ
கற்பனைகளுடன்
kaṟpaṉaikaḷuṭaṉ
Instrumental கற்பனையால்
kaṟpaṉaiyāl
கற்பனைகளால்
kaṟpaṉaikaḷāl
Ablative கற்பனையிலிருந்து
kaṟpaṉaiyiliruntu
கற்பனைகளிலிருந்து
kaṟpaṉaikaḷiliruntu

References[edit]

  • University of Madras (1924–1936), “கற்பனை”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press