சாப்பாடு

Tamil

Etymology

From சாப்பிடு (cāppiṭu, “to eat, to consume”). Cognate with Telugu సాపాటు (sāpāṭu), Malayalam ശാപ്പാട് (śāppāṭŭ).

Pronunciation

• IPA^(key): /t͡ɕaːpːaːɖʊ/, [saːpːaːɖɯ]

Noun

சாப்பாடு • (cāppāṭu)

1. food, meal

   Synonym: உணவு (uṇavu)

Declension

ṭu-stem declension of சாப்பாடு (cāppāṭu)

	singular	plural
nominative	சாப்பாடு cāppāṭu	சாப்பாடுகள் cāppāṭukaḷ
vocative	சாப்பாடே cāppāṭē	சாப்பாடுகளே cāppāṭukaḷē
accusative	சாப்பாட்டை cāppāṭṭai	சாப்பாடுகளை cāppāṭukaḷai
dative	சாப்பாட்டுக்கு cāppāṭṭukku	சாப்பாடுகளுக்கு cāppāṭukaḷukku
benefactive	சாப்பாட்டுக்காக cāppāṭṭukkāka	சாப்பாடுகளுக்காக cāppāṭukaḷukkāka
genitive 1	சாப்பாட்டுடைய cāppāṭṭuṭaiya	சாப்பாடுகளுடைய cāppāṭukaḷuṭaiya
genitive 2	சாப்பாட்டின் cāppāṭṭiṉ	சாப்பாடுகளின் cāppāṭukaḷiṉ
locative 1	சாப்பாட்டில் cāppāṭṭil	சாப்பாடுகளில் cāppāṭukaḷil
locative 2	சாப்பாட்டிடம் cāppāṭṭiṭam	சாப்பாடுகளிடம் cāppāṭukaḷiṭam
sociative 1	சாப்பாட்டோடு cāppāṭṭōṭu	சாப்பாடுகளோடு cāppāṭukaḷōṭu
sociative 2	சாப்பாட்டுடன் cāppāṭṭuṭaṉ	சாப்பாடுகளுடன் cāppāṭukaḷuṭaṉ
instrumental	சாப்பாட்டால் cāppāṭṭāl	சாப்பாடுகளால் cāppāṭukaḷāl
ablative	சாப்பாட்டிலிருந்து cāppāṭṭiliruntu	சாப்பாடுகளிலிருந்து cāppāṭukaḷiliruntu

References

• University of Madras (1924–1936), “சாப்பாடு”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press