மகிழ்ச்சி

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil[edit]

Etymology[edit]

Verbal noun formed from மகிழ் (makiḻ, to be cheerful) +‎ -ச்சி (-cci).

Pronunciation[edit]

  • (file)
  • IPA(key): /maɡiɻt͡ɕːi/, [mɐɡiɻt͡ɕːi]

Noun[edit]

மகிழ்ச்சி (makiḻcci)

  1. happiness, joy
    Synonyms: சந்தோஷம் (cantōṣam), இன்பம் (iṉpam)

Declension[edit]

i-stem declension of மகிழ்ச்சி (makiḻcci) (singular only)
Singular Plural
Nominative மகிழ்ச்சி
makiḻcci
-
Vocative மகிழ்ச்சியே
makiḻcciyē
-
Accusative மகிழ்ச்சியை
makiḻcciyai
-
Dative மகிழ்ச்சிக்கு
makiḻccikku
-
Genitive மகிழ்ச்சியுடைய
makiḻcciyuṭaiya
-
Singular Plural
Nominative மகிழ்ச்சி
makiḻcci
-
Vocative மகிழ்ச்சியே
makiḻcciyē
-
Accusative மகிழ்ச்சியை
makiḻcciyai
-
Dative மகிழ்ச்சிக்கு
makiḻccikku
-
Benefactive மகிழ்ச்சிக்காக
makiḻccikkāka
-
Genitive 1 மகிழ்ச்சியுடைய
makiḻcciyuṭaiya
-
Genitive 2 மகிழ்ச்சியின்
makiḻcciyiṉ
-
Locative 1 மகிழ்ச்சியில்
makiḻcciyil
-
Locative 2 மகிழ்ச்சியிடம்
makiḻcciyiṭam
-
Sociative 1 மகிழ்ச்சியோடு
makiḻcciyōṭu
-
Sociative 2 மகிழ்ச்சியுடன்
makiḻcciyuṭaṉ
-
Instrumental மகிழ்ச்சியால்
makiḻcciyāl
-
Ablative மகிழ்ச்சியிலிருந்து
makiḻcciyiliruntu
-