முத்து

Tamil

Pronunciation

• IPA^(key): /mʊt̪ːʊ/, [mʊt̪ːɯ]

• Audio:

  (file)

Etymology 1

Cognate with Kannada ಮುತ್ತು (muttu), Malayalam മുത്ത് (muttŭ), Tulu ಮುತ್ತು (muttu), Telugu ముత్యము (mutyamu). Compare Sanskrit मुक्ता (muktā).

Noun

முத்து • (muttu) (countable)

1. pearl

   Synonym: நித்திலம் (nittilam)

2. bead, seed, rice, castor bean, tears; anything beadlike

   Synonym: மணி (maṇi)

Declension

u-stem declension of முத்து (muttu)

	singular	plural
nominative	முத்து muttu	முத்துகள் muttukaḷ
vocative	முத்தே muttē	முத்துகளே muttukaḷē
accusative	முத்தை muttai	முத்துகளை muttukaḷai
dative	முத்துக்கு muttukku	முத்துகளுக்கு muttukaḷukku
benefactive	முத்துக்காக muttukkāka	முத்துகளுக்காக muttukaḷukkāka
genitive 1	முத்துடைய muttuṭaiya	முத்துகளுடைய muttukaḷuṭaiya
genitive 2	முத்தின் muttiṉ	முத்துகளின் muttukaḷiṉ
locative 1	முத்தில் muttil	முத்துகளில் muttukaḷil
locative 2	முத்திடம் muttiṭam	முத்துகளிடம் muttukaḷiṭam
sociative 1	முத்தோடு muttōṭu	முத்துகளோடு muttukaḷōṭu
sociative 2	முத்துடன் muttuṭaṉ	முத்துகளுடன் muttukaḷuṭaṉ
instrumental	முத்தால் muttāl	முத்துகளால் muttukaḷāl
ablative	முத்திலிருந்து muttiliruntu	முத்துகளிலிருந்து muttukaḷiliruntu

Derived terms

• ஆணிமுத்து (āṇimuttu)
• கொட்டைமுத்து (koṭṭaimuttu)

Descendants

• ⇒? Indonesian: mutu

Proper noun

முத்து • (muttu)

1. a male given name, Muthu.

Declension

u-stem declension of முத்து (muttu) (singular only)

	singular	plural
nominative	முத்து muttu	-
vocative	முத்தே muttē	-
accusative	முத்தை muttai	-
dative	முத்துக்கு muttukku	-
benefactive	முத்துக்காக muttukkāka	-
genitive 1	முத்துடைய muttuṭaiya	-
genitive 2	முத்தின் muttiṉ	-
locative 1	முத்தில் muttil	-
locative 2	முத்திடம் muttiṭam	-
sociative 1	முத்தோடு muttōṭu	-
sociative 2	முத்துடன் muttuṭaṉ	-
instrumental	முத்தால் muttāl	-
ablative	முத்திலிருந்து muttiliruntu	-

Etymology 2

Compare மொத்து (mottu). Cognate with Malayalam മുത്തുക (muttuka).

Verb

முத்து • (muttu) (transitive)

1. to unite, join

   Synonym: சேர் (cēr)

2. to kiss

   Synonym: முத்தமிடு (muttamiṭu)

Conjugation

Conjugation of முத்து (muttu)

singular affective	first	second	third masculine	third feminine	third honorific	third neuter
	நான்	நீ	அவன்	அவள்	அவர்	அது
present	முத்துகிறேன் muttukiṟēṉ	முத்துகிறாய் muttukiṟāy	முத்துகிறான் muttukiṟāṉ	முத்துகிறாள் muttukiṟāḷ	முத்துகிறார் muttukiṟār	முத்துகிறது muttukiṟatu
past	முத்தினேன் muttiṉēṉ	முத்தினாய் muttiṉāy	முத்தினான் muttiṉāṉ	முத்தினாள் muttiṉāḷ	முத்தினார் muttiṉār	முத்தியது muttiyatu
future	முத்துவேன் muttuvēṉ	முத்துவாய் muttuvāy	முத்துவான் muttuvāṉ	முத்துவாள் muttuvāḷ	முத்துவார் muttuvār	முத்தும் muttum
future negative	முத்தமாட்டேன் muttamāṭṭēṉ	முத்தமாட்டாய் muttamāṭṭāy	முத்தமாட்டான் muttamāṭṭāṉ	முத்தமாட்டாள் muttamāṭṭāḷ	முத்தமாட்டார் muttamāṭṭār	முத்தாது muttātu
negative	முத்தவில்லை muttavillai
plural affective	first	second (or singular polite)	third epicene		third neuter
	நாம் (inclusive) நாங்கள் (exclusive)	நீங்கள்	அவர்கள்		அவை
present	முத்துகிறோம் muttukiṟōm	முத்துகிறீர்கள் muttukiṟīrkaḷ	முத்துகிறார்கள் muttukiṟārkaḷ		முத்துகின்றன muttukiṉṟaṉa
past	முத்தினோம் muttiṉōm	முத்தினீர்கள் muttiṉīrkaḷ	முத்தினார்கள் muttiṉārkaḷ		முத்தின muttiṉa
future	முத்துவோம் muttuvōm	முத்துவீர்கள் muttuvīrkaḷ	முத்துவார்கள் muttuvārkaḷ		முத்துவன muttuvaṉa
future negative	முத்தமாட்டோம் muttamāṭṭōm	முத்தமாட்டீர்கள் muttamāṭṭīrkaḷ	முத்தமாட்டார்கள் muttamāṭṭārkaḷ		முத்தா muttā
negative	முத்தவில்லை muttavillai
imperative	singular			plural (or singular polite)
	முத்து muttu			முத்துங்கள் muttuṅkaḷ
negative imperative	singular			plural (or singular polite)
	முத்தாதே muttātē			முத்தாதீர்கள் muttātīrkaḷ
perfect	present		past		future
	past of முத்திவிடு (muttiviṭu)		past of முத்திவிட்டிரு (muttiviṭṭiru)		future of முத்திவிடு (muttiviṭu)
progressive	முத்திக்கொண்டிரு muttikkoṇṭiru
effective	முத்தப்படு muttappaṭu
non-finite forms	plain			negative
infinitive	முத்த mutta			முத்தாமல் இருக்க muttāmal irukka
potential	முத்தலாம் muttalām			முத்தாமல் இருக்கலாம் muttāmal irukkalām
cohortative	முத்தட்டும் muttaṭṭum			முத்தாமல் இருக்கட்டும் muttāmal irukkaṭṭum
casual conditional	முத்துவதால் muttuvatāl			முத்தாததால் muttātatāl
conditional	முத்தினால் muttiṉāl			முத்தாவிட்டால் muttāviṭṭāl
adverbial participle	முத்தி mutti			முத்தாமல் muttāmal
adjectival participle	present	past	future	negative
	முத்துகிற muttukiṟa	முத்திய muttiya	முத்தும் muttum	முத்தாத muttāta
verbal noun	singular				plural
	masculine	feminine	honorific	neuter	epicene	neuter
present	முத்துகிறவன் muttukiṟavaṉ	முத்துகிறவள் muttukiṟavaḷ	முத்துகிறவர் muttukiṟavar	முத்துகிறது muttukiṟatu	முத்துகிறவர்கள் muttukiṟavarkaḷ	முத்துகிறவை muttukiṟavai
past	முத்தியவன் muttiyavaṉ	முத்தியவள் muttiyavaḷ	முத்தியவர் muttiyavar	முத்தியது muttiyatu	முத்தியவர்கள் muttiyavarkaḷ	முத்தியவை muttiyavai
future	முத்துபவன் muttupavaṉ	முத்துபவள் muttupavaḷ	முத்துபவர் muttupavar	முத்துவது muttuvatu	முத்துபவர்கள் muttupavarkaḷ	முத்துபவை muttupavai
negative	முத்தாதவன் muttātavaṉ	முத்தாதவள் muttātavaḷ	முத்தாதவர் muttātavar	முத்தாதது muttātatu	முத்தாதவர்கள் muttātavarkaḷ	முத்தாதவை muttātavai
gerund	Form I		Form II		Form III
	முத்துவது muttuvatu		முத்துதல் muttutal		முத்தல் muttal

Derived terms

• முத்தம் (muttam)

Etymology 3

From the above verb. Cognate with Kannada ಮುತ್ತು (muttu), Telugu ముద్దు (muddu), Tulu ಮುತ್ತು (muttu) and ಮುದ್ದು (muddu).

Noun

முத்து • (muttu) (dialectal)

1. kiss

   Synonym: முத்தம் (muttam)

Declension

u-stem declension of முத்து (muttu)

	singular	plural
nominative	முத்து muttu	முத்துகள் muttukaḷ
vocative	முத்தே muttē	முத்துகளே muttukaḷē
accusative	முத்தை muttai	முத்துகளை muttukaḷai
dative	முத்துக்கு muttukku	முத்துகளுக்கு muttukaḷukku
benefactive	முத்துக்காக muttukkāka	முத்துகளுக்காக muttukaḷukkāka
genitive 1	முத்துடைய muttuṭaiya	முத்துகளுடைய muttukaḷuṭaiya
genitive 2	முத்தின் muttiṉ	முத்துகளின் muttukaḷiṉ
locative 1	முத்தில் muttil	முத்துகளில் muttukaḷil
locative 2	முத்திடம் muttiṭam	முத்துகளிடம் muttukaḷiṭam
sociative 1	முத்தோடு muttōṭu	முத்துகளோடு muttukaḷōṭu
sociative 2	முத்துடன் muttuṭaṉ	முத்துகளுடன் muttukaḷuṭaṉ
instrumental	முத்தால் muttāl	முத்துகளால் muttukaḷāl
ablative	முத்திலிருந்து muttiliruntu	முத்துகளிலிருந்து muttukaḷiliruntu

Derived terms

• முத்தாடு (muttāṭu)

Etymology 4

Verb

முத்து • (muttu)

1. Spoken Tamil form of முற்று (muṟṟu)

References

• University of Madras (1924–1936), “முத்து”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press
• University of Madras (1924–1936), “முத்து-தல்”, in Tamil Lexicon, Madras [Chennai]: Diocesan Press