นักบินอวกาศ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From นักบิน ‎(nák-bin, pilot) +‎ อวกาศ ‎(à-wá-gàat, outer space).

Pronunciation[edit]

Orthographic นักบินอวกาศ
n ạ k ɓ i n ɒ w k ā ɕ
Phonemic นัก-บิน-อะ-วะ-กาด
n ạ k – ɓ i n – ɒ a – w a – k ā ɗ
Paiboon nák-bin-à-wá-gàat
(Bangkok) IPA(key) /näk̚˦˥.bin˧.ʔä(ʔ)˨˩.wä(ʔ)˦˥.käːt̚˨˩/

Noun[edit]

นักบินอวกาศ ‎(nák-bin-à-wá-gàat)

  1. (colloquial) an astronaut.

Synonyms[edit]