เจียมใจ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From เจียม (jiiam) +‎ ใจ (jai).

Pronunciation[edit]

Orthographic เจียมใจ
e t͡ɕ ī y m au t͡ɕ
Phonemic เจียม-ไจ
e t͡ɕ ī y m – ai t͡ɕ
Paiboon jiiam-jai
(Bangkok) IPA(key) /t͡ɕia̯m˧.t͡ɕaj˧/

Verb[edit]

เจียมใจ (jiiam-jai) (abstract noun การเจียมใจ)

  1. to be humble, modest, self-effacing, unassuming.