ἱππόφαιστον
Jump to navigation
Jump to search
Ancient Greek
[edit]Etymology
[edit]The first element is from ἵππος (híppos, “horse”).
Pronunciation
[edit]- (5th BCE Attic) IPA(key): /hip.pó.pʰai̯s.ton/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /(h)ipˈpo.pʰɛs.ton/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ipˈpo.ɸɛs.ton/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ipˈpo.fes.ton/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /iˈpo.fes.ton/
Noun
[edit]ἱππόφαιστον • (hippóphaiston) n (genitive ἱπποφαίστου); second declension
- kind of starthistle (Centaurea spinosa)
Inflection
[edit]Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | τὸ ἱππόφαιστον tò hippóphaiston |
τὼ ἱπποφαίστω tṑ hippophaístō |
τᾰ̀ ἱππόφαιστᾰ tà hippóphaista | ||||||||||
Genitive | τοῦ ἱπποφαίστου toû hippophaístou |
τοῖν ἱπποφαίστοιν toîn hippophaístoin |
τῶν ἱπποφαίστων tôn hippophaístōn | ||||||||||
Dative | τῷ ἱπποφαίστῳ tôi hippophaístōi |
τοῖν ἱπποφαίστοιν toîn hippophaístoin |
τοῖς ἱπποφαίστοις toîs hippophaístois | ||||||||||
Accusative | τὸ ἱππόφαιστον tò hippóphaiston |
τὼ ἱπποφαίστω tṑ hippophaístō |
τᾰ̀ ἱππόφαιστᾰ tà hippóphaista | ||||||||||
Vocative | ἱππόφαιστον hippóphaiston |
ἱπποφαίστω hippophaístō |
ἱππόφαιστᾰ hippóphaista | ||||||||||
Notes: |
|
Further reading
[edit]- “ἱππόφαιστον”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ἱππόφαιστον in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette