𐰢𐰍𐰀
Jump to navigation
Jump to search
Old Turkic
[edit]Etymology
[edit]Inherited from Proto-Turkic *ïmga (“wild mountain goat”).[1] Compare also Mongolian ямаа (jamaa), a Turkic borrowing. Cognate with Turkish ime (“mountain goat”).[2]
Noun
[edit]𐰢𐰍𐰀 (ïmɣa)
References
[edit]- ^ Clauson, Gerard (1972) “ımğa:”, in An Etymological Dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon Press, page 158
- ^ “ime”, in XIII. Yüzyılından Beri Türkiye Türkçesiyle Yazılmış Kitaplarından Toplanan Tanıklarıyle Tarama Sözlüğü (Türk Dil Kurumu yayınları; 212)[1] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1977
- ^ Tekin, Talât (1993) “(a)mga”, in Irk Bitig: The Book of Omens, Wiesbaden: Otto Harrassowitz, →ISBN, page 47