-άδα

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: -αδα

Greek[edit]

Alternative forms[edit]

Suffix[edit]

-άδα (-ádaf

  1. Used to form verbal nouns from nouns:
    βάρκα (várka, boat) + ‎-άδα (-áda) → ‎βαρκάδα (varkáda, boating)
    άμαξα (ámaxa, carriage) + ‎-άδα (-áda) → ‎αμαξάδα (amaxáda, going for a drive)
  2. Used to form a noun from an adjective:
    φρόνιμος (frónimos, sensible) + ‎-άδα (-áda) → ‎φρονιμάδα (fronimáda, wisdom)
    νόστιμος (nóstimos, tasty) + ‎-άδα (-áda) → ‎νοστιμάδα (nostimáda, flavour, piquancy)
  3. Used to form a noun derivative:
    πορτοκάλι (portokáli, orange) + ‎-άδα (-áda) → ‎πορτοκαλάδα (portokaláda, orangeade)
  4. Used to form a collective numeral from a cardinal number (meaning a group of or a set of):
    τρία (tría, three) + ‎-άδα (-áda) → ‎τριάδα (triáda, triad, set of three)
    δώδεκα (dódeka, twelve) + ‎-άδα (-áda) → ‎δωδεκάδα (dodekáda, dozen)
    είκοσι (eíkosi, twenty) + ‎-άδα (-áda) → ‎εικοσάδα (eikosáda, score, set of twenty)

Declension[edit]

Derived terms[edit]


See also[edit]