-είου

Ancient Greek

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ěː.uː/ → /ˈi.u/ → /ˈi.u/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ěː.uː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈi.u/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈi.u/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈi.u/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈi.u/

Suffix

-είου • (-eíou)

1. genitive singular of -εῖον (-eîon)

Greek

Suffix

-είου • (-eíou) m

1. genitive singular of -είoς (-eíos)

Suffix

-είου • (-eíou) n

1. genitive singular of -είο (-eío)