afmarka
Icelandic
[edit]Verb
[edit]afmarka (weak verb, third-person singular past indicative afmarkaði, supine afmarkað)
Conjugation
[edit]afmarka — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að afmarka | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
afmarkað | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
afmarkandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég afmarka | við afmörkum | present (nútíð) |
ég afmarki | við afmörkum |
þú afmarkar | þið afmarkið | þú afmarkir | þið afmarkið | ||
hann, hún, það afmarkar | þeir, þær, þau afmarka | hann, hún, það afmarki | þeir, þær, þau afmarki | ||
past (þátíð) |
ég afmarkaði | við afmörkuðum | past (þátíð) |
ég afmarkaði | við afmörkuðum |
þú afmarkaðir | þið afmörkuðuð | þú afmarkaðir | þið afmörkuðuð | ||
hann, hún, það afmarkaði | þeir, þær, þau afmörkuðu | hann, hún, það afmarkaði | þeir, þær, þau afmörkuðu | ||
imperative (boðháttur) |
afmarka (þú) | afmarkið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
afmarkaðu | afmarkiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að afmarkast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
afmarkast | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
afmarkandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég afmarkast | við afmörkumst | present (nútíð) |
ég afmarkist | við afmörkumst |
þú afmarkast | þið afmarkist | þú afmarkist | þið afmarkist | ||
hann, hún, það afmarkast | þeir, þær, þau afmarkast | hann, hún, það afmarkist | þeir, þær, þau afmarkist | ||
past (þátíð) |
ég afmarkaðist | við afmörkuðumst | past (þátíð) |
ég afmarkaðist | við afmörkuðumst |
þú afmarkaðist | þið afmörkuðust | þú afmarkaðist | þið afmörkuðust | ||
hann, hún, það afmarkaðist | þeir, þær, þau afmörkuðust | hann, hún, það afmarkaðist | þeir, þær, þau afmörkuðust | ||
imperative (boðháttur) |
afmarkast (þú) | afmarkist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
afmarkastu | afmarkisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
afmarkaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)