alparoli

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Esperanto[edit]

Etymology[edit]

From al- +‎ paroli.

Verb[edit]

alparoli (present alparolas, past alparolis, future alparolos, conditional alparolus, volitive alparolu)

  1. (transitive) to address, speak to
    La alparolitoj silentis.
    Those who had been spoken to said nothing.
    • Johán Valano (Claude Piron), Ili kaptis Elzan, Ĉapitro 6,
      Li sekve tre miris, kiam alparolis lin iom naza voĉo, al li tute nekonata.
      He was then quite surprised when he was addressed by a somewhat nasal voice completely unknown to him.
  2. (transitive, figuratively) to speak to, appeal to
    • Miroslav Malovec (translator), “Laŭdo de ĵurnaloj” by Karel Čapek, in La Ondo de Esperanto, 2000, №6 (68),
      Ne sufiĉas, ke ĝi alparolu nian imagipovon, ĝi devas esti antaŭ ĉio laŭeble hodiaŭa.
      It is not enough for [the event] to appeal to our imagination; above all, it must be as current as possible.

Conjugation[edit]