bäileien

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From bäi- +‎ leien

Verb[edit]

bäileien (third-person singular present läit bäi, preterite louch bäi, past participle bäigeleeën, past subjunctive léich bäi, auxiliary verb hunn)

  1. to lie next to something

Conjugation[edit]

Irregular with past tense, separable
infinitive bäileien
participle bäigeleeën
auxiliary hunn
present
indicative
past
indicative
conditional imperative
1st singular leie bäi louch bäi léich bäi
2nd singular läis bäi louchs bäi léichs bäi lei bäi
3rd singular läit bäi louch bäi léich bäi
1st plural leie bäi louche bäi léiche bäi
2nd plural leit bäi loucht bäi léicht bäi leit bäi
3rd plural leie bäi louche bäi léiche bäi
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.