bütün

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic бүтүн
Roman bütün
Perso-Arabic بۆتۆن

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *bütün, a derivation of *büt- (to end, accomplish; to create, build; to heal; to grow, ripen), whence also Azerbaijani bütöv (whole). Cognate with Turkish bütün, Crimean Tatar bütün, Turkmen bütin, Tatar бөтен (böten), Bashkir бөтөн (bötön), Kyrgyz бүтүн (bütün), Uzbek butun, Kumyk бютюн (bütün), Yakut бүттүүн (büttüün), Chuvash пӗтӗм (pĕtĕm), etc.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /byˈtyn/, [py̥ˈtyn]
  • Hyphenation: bü‧tün

Determiner[edit]

bütün (intensive form büsbütün)

  1. all
    • 2008, Zəminə Xınalı, Qaçaq İsmayıl dastanı; republished as Tariyel Abbaslı, editor, Zəminə Xınalı Seçilmiş Əsərləri II Cild, Baku: Təknur, 2014, page 247:
      O illər aclıq olduğundan bütün kəndin əhalisi əziyyət çəkirdi.
      In those years, all residents of the village suffered because of the famine.
    Bütün insanlar azad, hüquq və ləyaqətlərinə görə bərabər doğulurlar.
    All human beings are born free and equal in dignity and rights
    Bu gün gedə bilmərik, çünki bütün yollar bağlıdır.
    We can't go today, because all the roads are closed.
    Antonym: heç bir
  2. whole, entire, all
    Mən dünən bütün gecəni yatmamışam.
    I didn't sleep all night yesterday.
    Bu dəqiqə bizi bütün dünya izləyir.
    The entire world is watching us at the moment.

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]



Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish بتون(bütün). Probably ultimately a derivation of Proto-Turkic *bod. Cognate with Old Turkic 𐰉𐰆𐰑𐰣(budun, people, population, ordinary people)[1][2].

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /byˈtyn/
  • Hyphenation: bü‧tün

Adjective[edit]

bütün (not comparable)

  1. entire, complete
  2. all
    Bütün gece çalıştım - I worked all night
  3. (money) not divided into small coins, a whole (banknote etc.)

Noun[edit]

bütün (definite accusative bütünü, plural bütünler)

  1. something unitary; having the quality of oneness.

Declension[edit]

Inflection
Nominative bütün
Definite accusative bütünü
Singular Plural
Nominative bütün bütünler
Definite accusative bütünü bütünleri
Dative bütüne bütünlere
Locative bütünde bütünlerde
Ablative bütünden bütünlerden
Genitive bütünün bütünlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular bütünüm bütünlerim
2nd singular bütünün bütünlerin
3rd singular bütünü bütünleri
1st plural bütünümüz bütünlerimiz
2nd plural bütününüz bütünleriniz
3rd plural bütünleri bütünleri

Synonyms[edit]

References[edit]

  1. ^ Abuseitova, M. Kh; Bukhatuly, B., editors (2008), “𐰉𐰇𐰑𐰣”, in TÜRIK BITIG: Ethno Cultural Dictionary, Language Committee of Ministry of Culture and Information of Republic of Kazakhstan
  2. ^ Nadeljajev, V. M.; Nasilov, D. M.; Tenišev, E. R.; Ščerbak, A. M., editors (1969) Drevnetjurkskij slovarʹ [Dictionary of Old Turkic] (in Russian), Leningrad: USSR Academy of Sciences, Nauka, page 134