bağcık

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From bağ +‎ -cık (diminutive suffix).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈbɑɰd͡ʒɯc]
  • Hyphenation: bağ‧cık

Noun[edit]

bağcık (definite accusative bağcığı, plural bağcıklar)

  1. shoelace
  2. Diminutive of bağ

Declension[edit]

Inflection
Nominative bağcık
Definite accusative bağcığı
Singular Plural
Nominative bağcık bağcıklar
Definite accusative bağcığı bağcıkları
Dative bağcığa bağcıklara
Locative bağcıkta bağcıklarda
Ablative bağcıktan bağcıklardan
Genitive bağcığın bağcıkların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular bağcığım bağcıklarım
2nd singular bağcığın bağcıkların
3rd singular bağcığı bağcıkları
1st plural bağcığımız bağcıklarımız
2nd plural bağcığınız bağcıklarınız
3rd plural bağcıkları bağcıkları