begréissen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Luxembourgish[edit]

Etymology[edit]

From be- +‎ gréissen

Verb[edit]

begréissen ‎(third-person singular present begréisst, past participle begréisst, auxiliary verb hunn)

  1. to greet, to welcome

Conjugation[edit]

Regular
infinitive begréissen
participle begréisst
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular begréissen
2nd singular begréiss begréiss
3rd singular begréisst
1st plural begréissen
2nd plural begréisst begréisst
3rd plural begréissen
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.