bydlę

See also: bydle

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *bʰuH-der.

Proto-Indo-European *-tḗr

Proto-Indo-European *-trom

Proto-Indo-European *-tlomder.

Proto-Balto-Slavic *bū́ˀtla

Proto-Slavic *bydlò

Old Polish bydło

Polish bydło

Proto-Slavic *-ę

Old Polish -ę

Polish -ę

Polish bydlę

From bydło + -ę.

Pronunciation

• IPA^(key): (normal speech) /ˈbɘ.dlɛ/, (careful speech) /ˈbɘ.dlɛw̃/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘdlɛw̃
• Syllabification: by‧dlę
• Homophone: bydle

Noun

bydlę n (diminutive bydlątko)

1. (colloquial) horned farm animal
2. (colloquial) beast (a large animal)
3. (colloquial, derogatory) swine (a contemptible person)

Declension

Declension of bydlę

	singular	plural
nominative	bydlę	bydlęta
genitive	bydlęcia	bydląt
dative	bydlęciu	bydlętom
accusative	bydlę	bydlęta
instrumental	bydlęciem	bydlętami
locative	bydlęciu	bydlętach
vocative	bydlę	bydlęta

Related terms

adjective

• bydlęcy

noun

• bydlak

Further reading

• bydlę in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• bydlę in Polish dictionaries at PWN