centimanus
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From centi- (“hundred”) + manus (“hand”), a calque of Ancient Greek ἑκατόγχειρος (hekatónkheiros).
Adjective
[edit]centimanus (feminine centimana, neuter centimanum); first/second-declension adjective
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | centimanus | centimana | centimanum | centimanī | centimanae | centimana | |
| genitive | centimanī | centimanae | centimanī | centimanōrum | centimanārum | centimanōrum | |
| dative | centimanō | centimanae | centimanō | centimanīs | |||
| accusative | centimanum | centimanam | centimanum | centimanōs | centimanās | centimana | |
| ablative | centimanō | centimanā | centimanō | centimanīs | |||
| vocative | centimane | centimana | centimanum | centimanī | centimanae | centimana | |
Descendants
[edit]- → English: Centimanes
- → Italian: centimano
- → Spanish: centimano
References
[edit]“centimanus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press