conversatio
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From conversor (“interact with, pass time with”) + -tiō.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [kɔn.wɛrˈsaː.ti.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [koɱ.verˈsat.t͡si.o]
Noun
[edit]conversātiō f (genitive conversātiōnis); third declension
- way of life, conduct or behavior
- familiarity
- monastic life
- conversation
Declension
[edit]Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | conversātiō | conversātiōnēs |
| genitive | conversātiōnis | conversātiōnum |
| dative | conversātiōnī | conversātiōnibus |
| accusative | conversātiōnem | conversātiōnēs |
| ablative | conversātiōne | conversātiōnibus |
| vocative | conversātiō | conversātiōnēs |
Related terms
[edit]Descendants
[edit]- Catalan: conversació
- Old French: conversacion
- → Dutch: conversatie
- → Middle English: conversacioun
- English: conversation
- French: conversation
- Haitian Creole: konvèsasyon
- → Romanian: conversație
- Galician: conversación
- Italian: conversazione
- → Middle Irish: coinbersáid
- Irish: cumarsáid
- Portuguese: conversação
- Spanish: conversación
References
[edit]- “conversatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “conversatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “conversatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.