czciciel

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *čьstiti

Polish czcić

Proto-Indo-European *-tḗr?

Proto-Slavic *-jь?

Proto-Slavic *-teľь

Polish -ciel

Polish czciciel

From czcić + -ciel.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈt͡ʂt͡ɕi.t͡ɕɛl/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -it͡ɕɛl
• Syllabification: czci‧ciel

Noun

czciciel m pers (female equivalent czcicielka)

1. (religion) worshipper

   Synonyms: admirator, miłośnik, wielbiciel

Declension

Declension of czciciel

	singular	plural
nominative	czciciel	czciciele
genitive	czciciela	czcicieli
dative	czcicielowi	czcicielom
accusative	czciciela	czcicieli
instrumental	czcicielem	czcicielami
locative	czcicielu	czcicielach
vocative	czcicielu	czciciele

Derived terms

noun

• czcicielka

Related terms

adjective

• czcigodny

adverb

• czcigodnie

interjection

• cześć

nouns

• bezczeszczenie
• bezcześć
• cześć

verbs

• bezcześcić
• czcić
• poczcić
• uczcić
• zbezczeszczać
• zbezcześcić

Further reading

• “czciciel”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “czciciel”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)