dış

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *taĺ (outer side).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

dış (not comparable)

  1. exterior

Noun[edit]

dış (definite accusative dışı, plural dışlar)

  1. outside; exterior part, area or surface of something.
  2. (sports) out

Declension[edit]

Inflection
Nominative dış
Definite accusative dışı
Singular Plural
Nominative dış dışlar
Definite accusative dışı dışları
Dative dışa dışlara
Locative dışta dışlarda
Ablative dıştan dışlardan
Genitive dışın dışların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular dışım dışlarım
2nd singular dışın dışların
3rd singular dışı dışları
1st plural dışımız dışlarımız
2nd plural dışınız dışlarınız
3rd plural dışları dışları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular dışımı dışlarımı
2nd singular dışını dışlarını
3rd singular dışını dışlarını
1st plural dışımızı dışlarımızı
2nd plural dışınızı dışlarınızı
3rd plural dışlarını dışlarını
Dative
Singular Plural
1st singular dışıma dışlarıma
2nd singular dışına dışlarına
3rd singular dışına dışlarına
1st plural dışımıza dışlarımıza
2nd plural dışınıza dışlarınıza
3rd plural dışlarına dışlarına
Locative
Singular Plural
1st singular dışımda dışlarımda
2nd singular dışında dışlarında
3rd singular dışında dışlarında
1st plural dışımızda dışlarımızda
2nd plural dışınızda dışlarınızda
3rd plural dışlarında dışlarında
Ablative
Singular Plural
1st singular dışımdan dışlarımdan
2nd singular dışından dışlarından
3rd singular dışından dışlarından
1st plural dışımızdan dışlarımızdan
2nd plural dışınızdan dışlarınızdan
3rd plural dışlarından dışlarından
Genitive
Singular Plural
1st singular dışımın dışlarımın
2nd singular dışının dışlarının
3rd singular dışının dışlarının
1st plural dışımızın dışlarımızın
2nd plural dışınızın dışlarınızın
3rd plural dışlarının dışlarının

Antonyms[edit]

Related terms[edit]